อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อถาคู สหภู เทวาติ อถ สหภู นาม เทวา อาคตา. ชลมคฺคิสิขาริวาติ อคฺคิสิขา วิย ชลนฺตา. ชลมคฺคิ จ สิขาริวาติ อิมานิ เตสํ นามานีติปิ วุตฺตํ. อริฏฺฐกา จ โรชา จาติ อริฏฺฐกเทวา จ โรชเทวา จ. อุมฺมาปุปฺผนิภาสิโนติ อุมฺมาปุปฺผเทวา นาม เอเต เทวา. อุมฺมาปุปฺผสทิสา หิ เตสํ สรีราภา, ตสฺมา "อุมฺมาปุปฺผนิภาสิโน"ติ วุจฺจติ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

[๓๓๘] อนึ่ง หมู่นาคที่อยู่ในสระนาภสะ และที่อยู่ในกรุงเวสาลีมาพร้อมด้วยพวกนาคตัจฉกะ นาคกัมพลและนาคอัสดรก็มาด้วย และนาคที่อยู่ในท่าปายาคะก็มาพร้อมด้วยหมู่ญาติ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

วรุณา สหธมฺมา จาติ เอเต จ เทฺว ชนา. อจฺจุตา จ อเนชกาติ อจฺจุตเทวตา จ อเนชกเทวตา จ. สุเลยฺยรุจิรา อาคูติ สุเลยฺยา จ รุจิรา จ อาคตา. อาคู วาสวเนสิโนติ วาสวเนสีเทวา นาม อาคตา. ทเสเต ทสธา กายาติ เอเตปิ ทส เทวกายา ทสธาว อาคตา.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

นาคผู้อยู่ในแม่น้ำยมุนา และนาคที่เกิดในตระกูลธตรฐผู้มียศก็มา พญาช้างเอราวัณก็มายังป่าที่ประชุมของภิกษุทั้งหลาย

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สมานา มหาสมานาติ สมานา จ มหาสมานา จ. มานุสา มานุสุตฺตมาติ มานุสา จ มานุสุตฺตมา จ. ขิฑฺฑาปทูสิกา อาคู, อาคู มโนปทูสิกาติ ขิฑฺฑาปทูสิกา มโนปทูสิกา จ เทวา อาคตา.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

เหล่าครุฑผู้เป็นทิพย์ มีนัยน์ตาบริสุทธิ์ ผู้สามารถจับนาคราชได้ฉับพลัน ผู้บินมาทางอากาศถึงท่ามกลางป่า มีชื่อว่าจิตรสุบรรณ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อถาคู หรโย เทวาติ หริเทวา นาม อาคตา. เย จ โลหิตวาสิโนติ โลหิตวาสิโน จ อาคตา. ปารคา มหาปารคาติ เอเต จ ทุวิธา อาคตา. ทเสเต ทสธา กายาติ เอเตปิ ทส เทวกายา ทสธาว อาคตา.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

เวลานั้น พวกนาคราชไม่มีความหวาดกลัว (เพราะ) พระพุทธเจ้าทรงกระทำให้ปลอดภัยจากครุฑ นาคกับครุฑเจรจากันด้วยวาจาอันไพเราะ ต่างมีพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

[๓๓๙] อสูรพวกที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทร เป็นผู้พ่ายแพ้ต่อพระอินทร์ผู้ถือวชิราวุธ อสูรเหล่านั้นมีฤทธิ์ มียศ เป็นพี่น้องของท้าววาสวะ

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๙๓

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”