อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
กิญฺจ ภิกฺขเว ชราธมฺมํ วเทถ. ปุตฺตภริยํ ภิกฺขเว ชราธมฺมํ ฯเปฯ ชราธมฺมํเยว ปริเยสติ.
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
@๑ ธรรม ในที่นี้หมายถึงวัตตบท ได้แก่ ข้อที่ถือปฏิบัติประจำที่ทำให้มฆมาณพได้เป็นท้าวสักกะจอมเทพ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
กิญฺจ ภิกฺขเว พฺยาธิธมฺมํ วเทถ. ปุตฺตภริยํ ภิกฺขเว พฺยาธิธมฺมํ ฯเปฯ พฺยาธิธมฺมํเยว ปริเยสติ.
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
@มี ๗ อย่าง คือ (๑) มาตาเปติภโร (เลี้ยงมารดาบิดา) (๒) กุเลเชฏฺฐาปจายี (เคารพผู้ใหญ่ในตระกูล)
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
กิญฺจ ภิกฺขเว มรณธมฺมํ วเทถ. ปุตฺตภริยํ ภิกฺขเว มรณธมฺมํ ฯเปฯ มรณธมฺมํเยว ปริเยสติ.
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
@(๓) สณฺหวาโจ (พูดคำสุภาพอ่อนหวาน) (๔) อปิสุณวาโจ หรือ เปสุเณยฺยปฺปหายี (ไม่พูดส่อเสียด
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
กิญฺจ ภิกฺขเว โสกธมฺมํ วเทถ. ปุตฺตภริยํ ภิกฺขเว โสกธมฺมํ ฯเปฯ โสกธมฺมํเยว ปริเยสติ.
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
@พูดสมานสามัคคี) (๕) ทานสํวิภาครโต หรือ มจฺเฉรวินโย (ยินดีในการแจกทาน ปราศจากความตระหนี่)
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
@(๖) สจฺจวาโจ (มีวาจาสัตย์) (๗) อโกธโน หรือ โกธาภิภู (ไม่โกรธ ระงับความโกรธได้) (ที.ม.อ. ๓๖๓/๓๔๘)
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
@๒ ดูคำอธิบายใน สกฺกวตฺถุ ธมฺมปทฏฺฐกถา ฉฏฺโฐ ภาโค สุขวคฺควณฺณนา
ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที