อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อสุจีติ อมนาโป. อสุจิสงฺขาโตติ อสุจิโกฏฺฐาสภูโต อสุจีติ ญาโต วา. ทุคฺคนฺโธติ กุณปคนฺโธ. เชคุจฺโฉติ ชิคุจฺฉิตพฺพยุตฺโต. ปฏิกูโลติ ทสฺสเนเนว ปฏิฆาวโห. อุพฺพาหตีติ ๒- ทิวสสฺส ทฺวิกฺขตฺตุํ นฺหาตฺวา ติกฺขตฺตุํ วตฺถานิ ปริวฏฺเฏตฺวา อลงฺกตปฏิมณฺฑิตานํ จกฺกวตฺติอาทีนํปิ มนุสฺสานํ คนฺโธ โยชนสเต ฐิตานํ เทวานํ กณฺเฐ อาสตฺตกุณปํ วิย พาธติ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๔๑๖] ปุน ปาณาติปาตาทิปญฺจสีลานิ สมาทาย วตฺเตนฺตานํ วเสน วทติ. ตาวตึสานนฺติ อิทญฺจ ทูเร นิพฺพตฺตา ตาว มา อาคจฺฉนฺตุ, อิเม กสฺมา น เอนฺตีติ วทติ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

[๔๑๖] “ท่านกัสสปะ พูดอย่างนั้นก็จริง แต่โยมก็ยังคงเชื่อในเรื่องนี้อยู่ว่า ‘แม้เพราะเหตุนี้ โลกอื่นไม่มี โอปปาติกสัตว์ไม่มี ผลวิบากแห่งกรรมที่ทำดีและ ทำชั่วไม่มี”

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ชจฺจนฺธูปมาวณฺณนา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๔๑๘] ชจฺจนฺธูปโม มญฺเญ ปฏิภาสีติ ชจฺจนฺโธ วิย อุปฏฺฐาสิ. อรญฺญวนปตฺถานีติ อารญฺญิกงฺคยุตฺตตาย ๓- อรญฺญานิ มหาวนสณฺฑตาย วนปตฺถานิ. ปนฺตานีติ ทูรานิ.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

[๔๑๘] “บพิตร เปรียบเหมือนคนตาบอดแต่กำเนิดไม่อาจเห็นรูปสีดำและ รูปสีขาว ไม่อาจเห็นรูปสีเขียว ไม่อาจเห็นรูปสีเหลือง ไม่อาจเห็นรูปสีแดง ไม่อาจ เห็นรูปสีแดงฝาง ไม่อาจเห็นรูปที่เรียบและรูปที่ขรุขระ ไม่อาจเห็นรูปดวงดาว ไม่อาจเห็นดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ เขาจะพึงพูดอย่างนี้ว่า

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๖๖๗

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปายาสิราชัญญสูตร”