อรรถกถา ฉบับแปลไทย

สมัยเป็นพญานาคชื่อจัมเปยยกะ

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๑๕๘] เอวํ วุตฺเต โทโณ พฺราหฺมโณ เต สงฺเฆ คเณ เอตทโวจ สุณนฺตุ โภนฺโต มม เอกวากฺยํ ๒ อมฺหาก พุทฺโธ อหุ ขนฺติวาโท น หิ สาธุยํ อุตฺตมปุคฺคลสฺส สรีรภาเค สิย ๑ สมฺปหาโร ฯ สพฺเพ ว โภนฺโต สหิตา สมคฺคา สมฺโมทมานา กโรมฏฺฐ ภาเค วิตฺถาริกา โหนฺตุ ทิสาสุ ถูปา พหู ๒ ชนา จกฺขุมโต ปสนฺนาติ ฯ

อรรถกถา ฉบับแปลไทย

สมัยเป็นพญานาคชื่อสังขปาละ

อรรถกถา ฉบับแปลไทย

สมัยเป็นกระบี่ใหญ่

อรรถกถา ฉบับแปลไทย

และในชาดกอื่นๆ เป็นอันมาก.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๕๓๔

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”