อรรถกถาบาลี อักษรไทย
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@๔-๔ ฉ.ม. อุปฺปนฺนา วา อุปฺปชฺชิสฺสนฺตีติ วาติ, อิ. อุปฺปนฺนา วา อุปฺปชฺชิสฺ-
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๕] วิปสฺสี ภิกฺขเว ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ ปาฏลิยา มูเล อภิสมฺพุทฺโธ ฯ สิขี ภิกฺขเว ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ ปุณฺฑรีกสฺส มูเล อภิสมฺพุทฺโธ ฯ เวสฺสภู ภิกฺขเว ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ สาลสฺส มูเล อภิสมฺพุทฺโธ ฯ กกุสนฺโธ ภิกฺขเว ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ สิรีสสฺส มูเล อภิสมฺพุทฺโธ ฯ โกนาคมโน ภิกฺขเว ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ อุทุมฺพรสฺส มูเล อภิสมฺพุทฺโธ ฯ กสฺสโป ภิกฺขเว ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ นิโคฺรธสฺส มูเล อภิสมฺพุทฺโธ ฯ อหํ ภิกฺขเว เอตรหิ อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ อสฺสตฺถสฺส มูเล อภิสมฺพุทฺโธ ฯ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@สนฺตีติ วา. ๕ ฉ.ม.,อิ. กปฺปสณฺฐานกาลสฺมิญฺหิ ๖ ม. อกนิฏฺฐพรหมโลกา. อถ ตํ อุทกํ อนุปุพฺเพน ภสฺสติ, ภสฺสนฺเต อุทเก ปกติเทวโลกฏฺฐาเนสุ เทวโลกา ปติฏฺฐหนฺติ, ๑- เตสํ สณฺฐหนวิธานํ วิสุทฺธิมคฺเค ปุพฺเพนิวาสกถายํ วุตฺตํ. ๒-
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
มนุสฺสโลกฏฺฐานํ ๓- ปน ปตฺเต อุทเก ธมฺมกรกสฺส มุเข ๔- ปิหิเต วิย วาตวเสน ตํ อุทกํ สนฺติฏฺฐติ, อุทกปิฏฺเฐ อุปฺปลินิปณฺณํ วิย ปฐวี สณฺฐาติ ๕- มหาโพธิปลฺลงฺโก วินสฺสมาเน โลเก ปจฺฉา วินสฺสติ, สณฺฐหมาเน ปฐมํ สณฺฐหติ. ตตฺถ ปุพฺพนิมิตฺตํ หุตฺวา เอโก ปทุมินิคจฺโฉ อุปฺปชฺชติ, ตสฺส สเจ ตสฺมึ กปฺเป พุทฺโธ นิพฺพตฺติสฺสติ, ปุปฺผํ อุปฺปชฺชติ. โน เจ น อุปฺปชฺชติ, อุปฺปชฺชมานญฺจ ๖- สเจ เอโก พุทฺโธ นิพฺพตฺติสฺสติ, เอกํ อุปฺปชฺชติ. สเจ เทฺว, ตโย, จตฺตาโร, ปญฺจ พุทฺธา นิพฺพตฺติสฺสนฺติ, ปญฺจ อุปฺปชฺชนฺติ. ตานิ จ โข เอกสฺมึเยว นาเฬ กณฺณิกาพทฺธานิ หุตฺวา. สุทฺธาวาสพฺรหฺมาโน
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
"อายาม มาริสา ปุพฺพนิมิตฺตํ ปสฺสิสฺสามา"ติ มหาโพธิปลฺลงฺกฏฺฐานํ อาคจฺฉนฺติ. พุทฺธานํ อนิพฺพตฺตนกปฺเป ปุปฺผํ น โหติ. เต ปน อปุปฺผิตํ คจฺฉํ ทิสฺวา