อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๓ ฉ.ม.,ก. องฺคุลึ โผเฏสุนฺติ, อิ. องฺคุลึ โปเฐสุนฺติ ๔ ฉ.ม.,อิ. อปโลเกถ

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๙๖] ตุลมตุลญฺจ สมฺภวํ ภวสงฺขารมวสฺสชฺชิ มุนิ อชฺฌตฺตรโต สมาหิโต อภินฺทิ ๔ กวจมิวตฺตสมฺภวนฺติ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๕ อิ. ตาวตึสปริสํ. ๖ ฉ.ม. อุยฺโยเชตีติ. ๗ ฉ.ม.,อิ. โอสนฺนวีริยา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อธิวาเสตูติ อมฺพปาลิยา นิมนฺติตภาวํ ญตฺวาปิ กสฺมา นิมนฺเตนฺตีติ? อสทฺทหนตาย เจว วตฺตสีเสน จ. สา หิ ธุตฺตา อิตฺถี อนิมนฺเตตฺวา ๑- นิมนฺเตสินฺติ ๒- วเทยฺยาติ เตสํ จิตฺตํ อโหสิ, ธมฺมํ สุตฺวา คมนกาเล จ นิมนฺเตตฺวา คมนํ นาม มนุสฺสานํ วตฺตเมว.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เวฬุวคามวสฺสูปคมนวณฺณนา

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๒๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”