อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อถ ตาสํ ปวุตฺตึ ๔- ทสฺสนตฺถํ เถโร สนฺตาวุโสติ อาทิมาห. ตํ วุตฺตตฺถเมว. รตฺตาวเสสนฺติ พลวปจฺจูเส ปรินิพฺพุตตฺตา รตฺติยาวเสสํ จุลฺลกทฺธานํ. ธมฺมิยา กถายาติ อญฺญา ปาฏิเยกฺกา ธมฺมกถา นาม นตฺถิ, "อาวุโส สเทวเก นาม โลเก อปฏิปุคฺคลสฺส สตฺถุโน อยํ มจฺจุราชา น ลชฺชติ, กิมงฺคํ ปน

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๑๔๖] ปรินิพฺพุเต ภควติ สห ปรินิพฺพานา พฺรหฺมา สหมฺปติ อิมํ คาถํ อภาสิ สพฺเพ ว นิกฺขิปิสฺสนฺติ ภูตา โลเก สมุสฺสยํ ยตฺถ เอตาทิโส สตฺถา โลเก อปฺปฏิปุคฺคโล ตถาคโต พลปฺปตฺโต สมฺพุทฺโธ ปรินิพฺพุโตติ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@อายสฺมา อนุรุทฺโธ เทวตา มนสิกโรตีติ, อิ. กถํ ภูตา ปน ภนฺเต อายสฺมา อนุรุทฺโธ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@สลฺลกฺเขตีติ ๔ ฉ.ม. ปวตฺตึ เอวมุปริปิ โลกิยมหาชนสฺส ลชฺชิสฺสตี"ติ เอวรูปาย ปน มรณปฏิสํยุตฺตาย กถาย วีตินาเมสุํ. เตสญฺหิ ตํ กถํ กเถนฺตานํ มุหุตฺเตเนว อรุณํ อุคฺคจฺฉิ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”