อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อถ ภควนฺตํ สตฺตรตนมเยน มหาปสาธเนน อุกฺขิปิตฺวา ปุรตฺถิเมน ทฺวาเรน นีหริตฺวา ปุรตฺถิเมน นครสฺส มกุฏพนฺธนํ มลฺลานํ เจติยํ, เอตฺถ ภควโต สรีรํ นิกฺขิปึสุ.

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๑๔๘] ปรินิพฺพุเต ภควติ สห ปรินิพฺพานา อายสฺมา อนุรุทฺโธ อิมา คาถา อภาสิ นาหุ อสฺสาสปสฺสาโส ฐิตจิตฺตสฺส ตาทิโน อเนชฺโช ๑ สนฺติมารพฺภ ยํ กาลมกรี มุนิ ฯ อสลฺลีเนน จิตฺเตน เวทนํ อชฺฌวาสยิ ปชฺโชตสฺเสว นิพฺพานํ วิโมกฺโข เจตโส อหูติ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

มหากสฺสปตฺเถรวตฺถุวณฺณนา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๒๓๑] ปาวาย กุสินารนฺติ ปาวานคเร ปิณฺฑาย จริตฺวา "กุสินารํ คมิสฺสามี"ติ อทฺธานมคฺคปฏิปนฺโน โหติ. รุกฺขมูเล นิสีทีติ เอตฺถ กสฺมา ทิวาวิหารนฺติ น วุตฺตํ? ทิวาวิหารตฺถาย อนิสินฺนตฺตา. เถรสฺส หิ ปริวารา ภิกฺขู สพฺเพ สุขสํวฑฺฒิตา มหาปุญฺญา. เต มชฺฌนฺติกสมเย ๓- ตตฺตปาสาณสทิสาย ภูมิยา ปทสา คจฺฉนฺตา กิลมึสุ. เถโร เต ภิกฺขู ทิสฺวา "ภิกฺขู กิลมนฺติ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”