อรรถกถาบาลี อักษรไทย

มหลฺลโก ปน เม สตฺถา ธุวํ ปรินิพฺพุโต ภวิสฺสตี"ติ.

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๑๔๙] ปรินิพฺพุเต ภควติ สห ปรินิพฺพานา อายสฺมา อานนฺโท อิมํ คาถํ อภาสิ ตทาสิ ยํ ภึสนกํ ตทาสิ โลมหํสนํ สพฺพาการวรูเปเต สมฺพุทฺเธ ปรินิพฺพุเตติ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ตโต "ปุจฺฉามิ นนฺ"ติ จิตฺตํ อุปฺปาเทตฺวา "สเจ โข ปน นิสินฺนโกว ปุจฺฉามิ, สตฺถริ อคารโว กโต ภวิสฺสตี"ติ อุฏฺฐหิตฺวา ฐิตฏฺฐานโต อปกฺกมฺม ฉนฺทนฺโต นาคราชา มณิจมฺมํ วิย ทสพลทตฺติยเมฆ- วณฺณปํสุกูลจีวรํ ปารุปิตฺวา ทสนขสโมธานสมุชฺชลํ อญฺชลึ สิรสฺมึ ปติฏฺฐเปตฺวา สตฺถริ กเตน คารเวน อาชีวกสฺส อภิมุโข หุตฺวา "อปาวุโส ๔- อมฺหากํ สตฺถารํ ชานาสี"ติ อาห.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๓ ฉ.ม., อิ. นิกฺขมนฺโต ๔ ฉ.ม, อาวุโส.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”