อรรถกถาบาลี อักษรไทย

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๑๖] ธมฺมตา เอสา ภิกฺขเว ยทา โพธิสตฺโต มาตุ กุจฺฉึ โอกฺกนฺโต โหติ น โพธิสตฺตมาตุ ปุริเสสุ มานสํ อุปฺปชฺชติ กามคุณูปสํหิตํ อนติกฺกมนิยา ว ๔ โพธิสตฺตมาตา โหติ เกนจิ ปุริเสน รตฺตจิตฺเตน ฯ อยเมตฺถ ธมฺมตา ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๓ ฉ. ม., อิ. นิสฺสฏตฺตา ๔ ฉ.ม. คจฺฉติ. อิติ อิมาสํ....

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๕ ฉ.ม., อิ. โก. ๖ ฉ.ม. อาพทฺธํ, อิ. อาพทฺธนฺติ. สมฺปชาโนติ ญาณํ. สตึ สุปฏฺฐิตํ กตฺวา ญาเณน ปริจฺฉินฺทิตฺวา มาตุ กุจฺฉึ โอกฺกมีติ อตฺโถ. โอกฺกมีติ อิมินา จสฺส โอกฺกนฺตภาโวว ปาลิยํ ทสฺสิโต น โอกฺกมนกฺกโม. โส ปน ยสฺมา อฏฺฐกถํ อารุโฬฺห, ตสฺมา เอวํ เวทิตพฺโพ:-

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สพฺพโพธิสตฺตา หิ สมตึส ปารมิโย ปูเรตฺวา ปญฺจ มหาปริจฺจาเค ปริจฺจชิตฺวา ญาตตฺถจริยา โลกตฺถจริยา พุทฺธจริยานํ โกฏึ ปตฺวา เวสฺสนฺตรสทิเส ตติเย อตฺตภาเว ฐตฺวา สตฺต มหาทานานิ ทตฺวา สตฺตกฺขตฺตุํ ปฐวึ กมฺเปตฺวา กาลํ กตฺวา ทุติยจิตฺตวาเร ตุสิตภวเน นิพฺพตฺตนฺติ. วิปสฺสี โพธิสตฺโตปิ ตเถว กตฺวา ตุสิตปุเร นิพฺตติตฺวา สฏฺฐิสตสหสฺสาธิกา สตฺตปญฺญาสวสฺสโกฏิโย ตตฺถ อฏฺฐาสิ. อญฺญทา ปน ทีฆายุกเทวโลเก นิพฺพตฺตา โพธิสตฺตา น ยาวตายุกํ ติฏฺฐนฺติ. กสฺมา? ตตฺถ ปารมีนํ ทุปฺปูรณียตฺตา. เต อธิมุตฺตกาลกิริยํ ๑- กตฺวา มนุสฺสปเถเยว นิพฺพตฺตนฺติ. ปารมิโย ปนสฺส ๒- ยถา อิทานิ เอเกนตฺตภาเวน สพฺพญฺญุตํ อุปฺปาเทตุํ ๓- สกฺโกนฺติ, เอวํ สพฺพโส ปูริตตฺตา ตทา วิปสฺสี โพธิสตฺโต ตตฺถ ยาวตายุกํ อฏฺฐาสิ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มหาปทานสูตร”