อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๔-๔ ฉ.ม. สยํปริสาย, อิ. สยํ ปริสายํ ๕ ฉ.ม. อาสาฬฺหีปุณฺณมาย,

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๑๙๓] โมทนฺติ วต โภ เทวา ตาวตึสา สหินฺทกา ตถาคตํ นมสฺสนฺตา ธมฺมสฺส จ สุธมฺมตํ ฯ นเว ๒ ว เทเว ปสฺสนฺตา วณฺณวนฺเต ยสสฺสิโน ๓ สุคตสฺมึ พฺรหฺมจริยํ จริตฺวาน อิธาคเต ฯ เต อญฺเญ อติโรจนฺติ วณฺเณน ยสสายุนา สาวกา ภูริปญฺญสฺส วิเสสุปคตา อิธ ฯ อิทํ ทิสฺวาน นนฺทนฺติ ตาวตึสา สหินฺทกา ตถาคตํ นมสฺสนฺตา ธมฺมสฺส จ สุธมฺมตนฺติ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@ อิ. อาสาฬหิปุณฺณมาย ๖ ฉ.ม.,อิ. เตสํ ๗ ฉ.ม.,อิ, อารกฺขตฺถํ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๒๘๓] อุฬาโรติ วิปุโล มหา. เทวานุภาวนฺติ ยา สา สพฺพเทวตานํ วตฺถาลงฺการวิมานสรีรานํ ปภา ทฺวาทส โยชนานิ ผรติ. มหาปุญฺญานํ ปน สรีรปฺปภา โยชนสตํ ผรติ. ตํ เทวานุภาวํ อติกฺกมิตฺวา.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

พฺรหฺมุโน เหตํ ปุพฺพนิมิตฺตนฺติ ยถา สุริยสฺส อุทยโต เอตํ ปุพฺพงฺคมํ เอตํ ปุพฺพนิมิตฺตํ ยทิทํ อรุณุคฺคํ, เอวเมว พฺรหฺมุโนปิ เอตํ "ปุพฺพนิมิตฺตนฺ"ติ ทีเปติ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ชนวสภสูตร”