อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๓ ฉ.ม., อิ. นิยฺยาเตตฺวา. เอวมุปริปิ ๔ ฉ.ม., อิ. ชานาหิ

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๒๒๙] เก อามคนฺธา มนุเชสุ พฺรเหฺม เอเต อวิทฺธา ๓ อิธ พฺรูหิ ธีร เกนาวุฏา ๔ วาติ ปชา กุรุรู ๕ อาปายิกา นีวุตพฺรหฺมโลกาติ ฯ โกโธ โมสวชฺชํ นิกติ จ โทพฺโภ ๖ กทริยตา อติมาโน อุสฺสุยา ๗ อิจฺฉา วิจิกิจฺฉา ปรเหฐนา จ โลโภ จ โทโส จ มโท จ โมโห เอเตสุ ยุตฺตา อนิรามคนฺธา อาปายิกา นีวุตพฺรหฺมโลกาติ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อถ ราชา "ธุวํ จตฺตาโร มาเส ปฏิสลฺลีนสฺส พฺราหฺมณสฺส เคเห โภคา มนฺทา ชาตา"ติ จินฺเตนฺโต ธเนน นิมนฺเตนฺโต "สเจ เต อูนํ กาเมหิ, อหํ ปริปูรยามิ เต"ติ วตฺวา ปุน "กึ นุ โข เอส เอกโก วิหรนฺโต เกนจิ วิหึสิโต ภเวยฺยา"ติ จินฺเตตฺวา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

"โย ตํ หึสติ วาเรมิ, ภูมิเสนาปตี อหํ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ตฺวํ ปิตา อหํ ปุตฺโต, มา โน โควินฺท ปาชหี"ติ อาห.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหาโควินทสูตร”