อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ตสฺสตฺโถ:- โย ตํ หึสติ, ตํ วาเรมิ, เกวลํ ตุเมฺห "อสุโก"ติ อาจิกฺขถ, อหเมตฺถ กตฺตพฺพํ ชานิสฺสามีติ. ภูมิเสนาปติ อหนฺติ อถวา อหํ ปฐวิยา สามิ, สฺวาหํ อิมํ รชฺชํ ตุเมฺหเยว ปฏิจฺฉาเปสฺสามิ. ตฺวํ ปิตา อหํ ปุตฺโตติ ตฺวํ ปิติฏฺฐาเน ฐสฺสสิ, อหํ ปุตฺตฏฺฐาเน. โส ตฺวํ มม มนํ หริตฺวา อตฺตโนเยว ๑- มา โน โควินฺท ๑- ปาชหีติ, ๒- ยถา อิจฺฉสิ, ตถา ปวตฺตย ๓- อหํ ปน ตว มนํเยว อนุวตฺตนฺโต ตยา ทินฺนํ ปิณฺฑํ ปริภุญฺชนฺโต ตํ อสิจมฺมหตฺโถ วา อุปฏฺฐหิสฺสามิ, รถํ วา เต ปาเชสฺสามิ. "มา โน โควินฺท ปาชหี"ติปิ ๔- ปาโฐ. ตสฺสตฺโถ:- ตฺวํ ปิติฏฺฐาเน ติฏฺฐ, อหํ ปุตฺตฏฺฐาเน ฐสฺสามิ. มา โน ตฺวํ โภ โควินฺท ปาชหิ มา ปริจฺจชีติ. อถ มหาปุริโส ยํ ราชา จินฺเตสิ, ตสฺส อตฺตนิ อภาวํ ทสฺเสนฺโต

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๒๒๙] เก อามคนฺธา มนุเชสุ พฺรเหฺม เอเต อวิทฺธา ๓ อิธ พฺรูหิ ธีร เกนาวุฏา ๔ วาติ ปชา กุรุรู ๕ อาปายิกา นีวุตพฺรหฺมโลกาติ ฯ โกโธ โมสวชฺชํ นิกติ จ โทพฺโภ ๖ กทริยตา อติมาโน อุสฺสุยา ๗ อิจฺฉา วิจิกิจฺฉา ปรเหฐนา จ โลโภ จ โทโส จ มโท จ โมโห เอเตสุ ยุตฺตา อนิรามคนฺธา อาปายิกา นีวุตพฺรหฺมโลกาติ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

"น มตฺถิ อูนํ กาเมหิ, หึสิตา ๕- เม น วิชฺชติ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อมนุสฺสวโจ สุตฺวา, ตสฺมาหํ น คเห รเม"ติ อาห.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ตตฺถ น มตฺถีติ น เม อตฺถิ. คเหติ เคเห.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหาโควินทสูตร”