๗. มหาสมัยสูตร

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๗. มหาสมยสุตฺต

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๒๓๕] เอวมฺเม สุตํ ฯ เอกํ สมยํ ภควา สกฺเกสุ วิหรติ กปิลวตฺถุสฺมึ มหาวเน มหตา ภิกฺขุสงฺเฆน สทฺธึ ปญฺจมตฺเตหิ ภิกฺขุสเตหิ สพฺเพเหว อรหนฺเตหิ ฯ ทสหิ จ โลกธาตูหิ เทวตา เยภุยฺเยน สนฺนิปติตา โหนฺติ ภควนฺตํ ทสฺสนาย ภิกฺขุสงฺฆญฺจ ฯ อถโข จตุนฺนํ สุทฺธาวาสกายิกานํ เทวานํ ๑ เอตทโหสิ อยํ โข ภควา สกฺเกสุ วิหรติ กปิลวตฺถุสฺมึ มหาวเน มหตา ภิกฺขุสงฺเฆน สทฺธึ ปญฺจมตฺเตหิ ภิกฺขุสเตหิ สพฺเพเหว อรหนฺเตหิ ทสหิ จ โลกธาตูหิ เทวตา เยภุยฺเยน สนฺนิปติตา โหนฺติ ภควนฺตํ ทสฺสนาย ภิกฺขุสงฺฆญฺจ ยนฺนูน มยมฺปิ เยน ภควา เตนุปสงฺกเมยฺยาม อุปสงฺกมิตฺวา ภควโต สนฺติเก ปจฺเจกคาถํ ๒ ภาเสยฺยามาติ ฯ อถโข ตา เทวตา เสยฺยถาปิ นาม พลวา ปุรโส สมฺมิญฺชิตํ วา พาหํ ปสาเรยฺย ปสาริตํ วา พาหํ สมฺมิญฺเชยฺย เอวเมว สุทฺธาวาเสสุ เทเวสุ อนฺตรหิตา ภควโต ปุรโต ปาตุรหํสุ ฯ อถโข ตา เทวตา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐํสุ ฯ เอกมนฺตํ ฐิตา โข เอกา เทวตา ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

นิทานวณฺณนา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๓๓๑] เอวมฺเม สุตนฺติ มหาสมยสุตฺตํ. ตตฺรายํ อนุปุพฺพปทวณฺณนา:- สกฺเกสูติ อมฺพฏฺฐสุตฺเต วุตฺตอุปฺปตฺตินเยน "สกฺยา วต โภ กุมารา"ติ อุทานํ ปฏิจฺจ สกฺกาติ ลทฺธนามานํ ราชกุมารานํ นิวาโส เอโกปิ ชนปโท รุฬฺหิสทฺเทน "สกฺกา"ติ วุจฺจติ, ตสฺมึ สกฺเกสุ ชนปเท. มหาวเนติ สยํ ชาเต อโรปิเต หิมวนฺเตน สทฺธึ เอกาพทฺเธ มหติ วเน. สพฺเพเหว อรหนฺเตหีติ อิทํ สุตฺตํ กถิตทิวเสเยว ปตฺตอรหตฺเตหิ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ตตฺรายํ อนุปุพฺพิกถา:- สากิยโกลิยา กิร กปิลวตฺถุนครสฺส จ โกลิยนครสฺส จ อนฺตเร โรหิณึ นาม นทึ เอเกเนว อาวรเณน พนฺธาเปตฺวา สสฺสานิ กาเรนฺติ, ๑- อถ เชฏฺฐมูลมาเส สสฺเสสุ มิลายนฺเตสุ อุภยนครวาสิกานํปิ กมฺมกรา สนฺนิปตึสุ. ตตฺถ โกลิยนครวาสิโน อาหํสุ "อิทํ อุทกํ อุภโต หริยมานํ น ตุมฺหากํ, น อมฺหากํ ปโหสฺสติ, อมฺหากํ ปน สสฺสํ เอกอุทเกเนว นิปฺปชฺชิสฺสติ, อิทํ อุทกํ อมฺหากํ เทถา"ติ. กปิลวตฺถุนครวาสิโน อาหํสุ "ตุเมฺหสุ โกฏฺเฐ ปูเรตวา ฐิเตสุ, มยํ รตฺตสุวณฺณนีลมณิกาฬกหาปเณ คเหตฺวา ปจฺฉิปสิพฺพกาทิหตฺถา น สกฺขิสฺสาม ตุมฺหากํ ฆรทฺวาเร วิจริตุํ, อมฺหากํปิ สสฺสํ เอเกเนว อุทเกน นิปฺปชฺชิสฺสติ, อิทํ อุทกํ อมฺหากํ เทถา"ติ. "น มยํ ทสฺสามา"ติ. "มยํปิ น ทสฺสามา"ติ. เอวํ กลหํ วฑฺเฒตฺวา เอโก อุฏฺฐาย เอกสฺส ปหารํ อทาสิ. โสปิ อญฺญสฺสาติ เอวํ อญฺญมญฺญํ ปหริตฺวา ปหริตฺวา ราชกุลานํ ชาตึ ฆฏฺเฏตฺวา ฆฏฺเฏตฺวา กลหํ วฑฺฒยึสุ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”