อรรถกถาบาลี อักษรไทย

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๒๓๖] มหาสมโย ปวนสฺมึ เทวกายา สมาคตา อาคตมฺห อิมํ ธมฺมสมยํ ทกฺขิตาเยว ๑ อปราชิตสงฺฆนฺติ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๓ ฉ.ม.,อิ. สสกสฺส ๔ ขุ.ชา. ปญจก. ๒๗/๗๓๒/๒๓๐ ๕ ขุ ชา. เอก. ๒๗/๗๔/๒๓

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๖ ขุ.ชา. เอก. ๒๗/๓๕/๑๒,๒๗/๑๑๘/๓๘, ฉกฺก. ๒๗/๙๕๗/๒๐๘

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๗ ฉ.ม.,อิ. อชฺฌาวสิสฺส ๘ ฉ.ม.,อิ. อวิจริสฺส อฑฺฒเตยฺยานิ ๑- กุมารสตานิ อทํสุ. ภควา เต ปพฺพาเชตฺวา มหาวนํ อคมาสิ. เตสํ ครุคารเวน ๒- น อตฺตโน รุจิยา ปพฺพชิตานํ อนภิรติ อุปฺปชฺชิ. ปุราณทุติยิกาโยปิ เนสํ "อยฺยปุตฺตา อุกฺกณฺฐนฺตุ, ฆราวาโส น สณฺฐาตี"ติ อาทีนิ วตฺวา สาสนํ เปเสนฺติ. เต อติเรกตรํ อุกฺกณฺฐึสุ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”