อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๔ ฉ.ม. วิโนเทสฺสามีติ ๕ ฉ.ม., อิ. ตํ น ทิสฺสติ ๖ ฉ.ม. เตสํ นามํ

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๒๓๖] มหาสมโย ปวนสฺมึ เทวกายา สมาคตา อาคตมฺห อิมํ ธมฺมสมยํ ทกฺขิตาเยว ๑ อปราชิตสงฺฆนฺติ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๗ ฉ.ม. เอวเมว ๘ ขุ. ชา. อสีติ. ๒๘/๒๙๖/๑๐๖ มคฺเคเนว จ เนสํ อิทฺธิปิ อาคตา. ภควา "โหตุ ตาว เอตฺตกํ เอเตสํ ภิกฺขูนนฺ"ติ อากาเส อุปฺปติตฺวา มหาวนเมว อคมาสิ. เตปิ ภิกฺขู คมนกาเล ทสพลสฺส อานุภาเวน คนฺตฺวา อาคมนกาเล อตฺตโน อานุภาเวน ภควนฺตํ ปริวาเรตฺวา มหาวเน โอตรึสุ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ภควา ปญฺญตฺตาสเน นิสีทิตฺวา เต ภิกฺขู อามนฺเตตฺวา "เอถ ภิกฺขเว นิสีทถ, อุปริมคฺคตฺตยวชฺฌานํ โว กิเลสานํ ปหานาย กมฺมฏฺฐานํ กเถสฺสามี"ติ กมฺมฏฺฐานํ กเถสิ. ภิกฺขู จินฺตยึสุ "ภควา อมฺหากํ อนภิรติภาวํ ญตฺวา กุณาลทหํ เนตฺวา อนภิรตึ วิโนเทสิ, ตตฺถ โสตาปตฺติผลํ ปตฺตานํ โน อิทานิ อิธ ติณฺณํ มคฺคานํ กมฺฏฺมฏฺฐานํ อทาสิ, น โข ปนเมฺหหิ `โสตาปนฺนา มยนฺ'ติ วีตินาเมตุํ วฏฺฏติ, อุตฺตมปุริสสทิเสหิ โน ภวิตุํ วฏฺฏตี"ติ. เต ทสพลสฺส ปาเท วนฺทิตฺวา อุฏฺฐาย นิสีทนํ ปปฺโผเฏตฺวา วิสุํ วิสุํ ปพฺภารรุกฺขมูเลสุ นิสีทึสุ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ภควา จินฺเตสิ "อิเม ภิกฺขู ปกติยาปิ อวิสฏฺฐกมฺมนฺตา ๑- ลทฺธูปายสฺส ปน ภิกฺขุโน กิลมนการณํ นาม นตฺถิ. คจฺฉนฺตา คจฺฉนฺตา จ วิปสฺสนํ ปฏฺฐเปตฺวา ๒- อรหตฺตํ ปตฺวา `อตฺตนา อตฺตนา ปฏิลทฺธคุณํ อาโรเจสฺสามา"ติ มม สนฺติกํ อาคมิสฺสนฺติ. เอเตสุ อาคเตสุ ทสสหสฺสจกฺกวาฬเทวตา เอกจกฺกวาเฬ สนฺนิปติสฺสนฺติ, มหาสมโย ภวิสฺสติ, วิวิตฺเต โอกาเส มยา นิสีทิตุํ วฏฺฏตี"ติ. ตโต วิวิตฺเต โอกาเส พุทฺธาสนํ ปญฺญเปตฺวา นิสีทิ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๖๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”