อรรถกถาบาลี อักษรไทย

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๒๔๔] เย นาคราเช สหสา หรนฺติ ทิพฺพา ทิชา ปกฺขิ วิสุทฺธจกฺขู เวหายสา ๑ เต วนมชฺฌปตฺตา จิตฺรา สุปณฺณา อิติ เตส นามํ อภยนฺตทา นาคราชานมาสี สุปณฺณโต เขมมกาสิ พุทฺโธ สณฺหาหิ วาจาหิ อุปวฺหยนฺตา นาคา สุปณฺณา สรณมกํสุ พุทฺธํ ฯ ชิตา วชิรหตฺเถน สมุทฺทํ อสุรา สิตา ภาตโร วาสวสฺเสเต อิทฺธิมนฺโต ยสสฺสิโน ฯ กาลกญฺชา มหาภิสฺมา ๒ อสุรา ทานเวฆสา เวปจิตฺติ สุจิตฺติ จ ปหาราโท นมุจี สห ฯ สตญฺจ พลิปุตฺตานํ สพฺเพ เวโรจนามกา สนฺนยฺหิตฺวา พลึ เสนํ ๓ ราหุภทฺทมุปาคมม สมโยทานิ ภทฺทนฺเต ภิกฺขูนํ สมิตึ วนํ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@อสิตาติคนฺติ ๕ ฉ.ม.,อิ. ทสฺเสนฺโต ๖ ฉ.ม. เอโก พฺรหฺมา ๗ ฉ.ม. ปรมตฺโตปิ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@พฺรหฺมาว ปุตฺตา อิทฺธิมโต สหาติ เอเต อิทฺธิมโต พุทฺธสฺส ภควโต ปุตฺตา อริยพฺรหฺมาโน สเหว อาคตา. สนงฺกุมาโร ติสฺโส จาติ สนงฺกุโร จ ติสฺสมหาพฺรหฺมา จ. โสปาคาติ โสปิ อาคโต.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สหสฺสพรหฺมโลกานํ มหาพฺรหฺมาภิติฏฺฐติ

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๙๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”