อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เทวตา กิร "อิมํ สุตฺตํ สุณิสฺสามา"ติ โอหิตโสตา สุณนฺติ. ๒- เทสนาปริโยสาเน ปนสฺส โกฏิสตสหสฺสเทวตา อรหตฺตํ ปตฺตา, โสตาปนฺนาทีนํ คณนา นตฺถิ. เทวตานญฺจสฺส ปิยมนาปภาเวน ๓- อิทํ วตฺถุ:-

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๒๔๖] สุพฺรหฺมา ปรมตฺโต จ ปุตฺตา อิทฺธิมโต สห สนงฺกุมาโร ติสฺโส จ โสปาค สมิตึ วนํ ฯ สหสฺสพฺรหฺมโลกานํ มหาพฺรหฺมาภิติฏฺฐติ อุปปนฺโน ชุติมนฺโต ภิสฺมากาโย ยสสฺสิ โส ฯ ทเสตฺถ อิสฺสรา อาคู ปจฺเจกวสวตฺติโน เตสญฺจ มชฺฌโต อาคา ๓ หาริโต ปริวาริโต ฯ เต จ สพฺเพ อภิกฺกนฺเต สินฺเท ๔ เทเว สพฺรหฺมเก มารเสนา อภิกฺกามิ ปสฺส กณฺหสฺส มนฺทิยํ ฯ เอถ คณฺหถ พนฺธถ ราเคน พนฺธมตฺถุ โว สมนฺตา ปริวาเรถ มา โว มุญฺจิตฺถ โกจิ นํ ฯ อิติ ตตฺถ มหาเสโน กณฺหเสนํ อเปสยิ ปาณินา ตลมาหจฺจ สรํ กตฺวาน เภรวํ ฯ ยถา ปาวุสฺสโก เมโฆ ถนยนฺโต สวิชฺชุโก ตทา โส ปจฺจุทาวตฺติ สงฺกุทฺโธ อสยํวเส ๕ ฯ ตญฺจ สพฺพํ อภิญฺญาย ววกฺขิตฺวาน ๖ จกฺขุมา ตโต อามนฺตยิ สตฺถา สาวเก สาสเน รเต มารเสนา อภิกฺกนฺตา เต วิชานาถ ภิกฺขโว เต จ อาตปฺปมกรุํ สุตฺวา พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ วีตราเคหิ ปกฺกามม เนสํ โลมมฺปิ ๑ อิญฺชยุํ สพฺเพ วิชิตสงฺคามา ภยาตีตา ยสสฺสิโน โมทนฺติ สห ภูเตหิ สาวกา เต ชเนสุตาติ ฯ มหาสมยสุตฺตํ นิฏฺฐิตํ สตฺตมํ ฯ ____________ สกฺกปญฺหสุตฺตํ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

โกฏิปพฺพตวิหาเร กิร นาคเลณทฺวาเร นาครุกฺเข เอกา เทวธีตา วสติ. เอโก ทหโร อนฺโตเลเณ อิมํ สุตฺตํ สชฺฌายติ. เทวธีตา สุตฺวา สุตฺตปริโยสาเน มหาสทฺเทน สาธุการํ อทาสิ. โก เอโสติ. อหํ ภนฺเต เทวธีตาติ. กสฺมา สาธุการํ อทาสีติ. ภนฺเต ทสพเลน มหาวเน นิสีทิตฺวา กถิตทิวเส อิมํ สุตฺตํ สุตฺวา อชฺช อสฺโสสึ, ภควตา กถิตโต เอกกฺขรํปิ อหาเปตฺวา สุคหิโต อยํ ธมฺโม ตุเมฺหหีติ. ทสพลสฺส กถยโต สุตํ ตยาติ. อาม ภนฺเตติ มหา กิร เทวตาสนฺนิปาโต อโหสิ, ตฺวํ กตฺถ ฐิตา สุณีติ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อหํ ภนฺเต มหาวนวาสินี เทวตา, มเหสกฺขาสุ ปน เทวตาสุ อาคจฺฉนฺตีสุ ชมฺพูทีเป โอกาสํ นาลตฺถํ, อถ อิมํ ตามฺพปณฺณีทีปํ อาคนฺตฺวา ชมฺพุโกลปฏฺฏเน ฐตฺวา โสตุํ อารทฺธามฺหิ, ๔- ตตฺราปิ มเหสกฺขาสุ เทวตาสุ อาคจฺฉนฺตีสุ อนุปุพฺเพน ปฏิกฺกมมานา โรหณชนปเท มหาคามสฺส ๕- ปิฏฺฐิภาคโต สมุทฺเท ๕- คลปฺปมาณํ อุทกํ ปวิสิตฺวา ตตฺถ ฐิตา อสฺโสสินฺติ. ตุยฺหํ ฐิตฏฺฐานโต

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๕๐๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”