อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๔ ฉ.ม., อิ. อารทฺธมฺหิ ๕-๕ อิ. ปิฏฺฐิภาเค โคตกสมุทฺเท ทูเร สตฺถารํ ปสฺสสิ เทวเตติ. กึ กเถถ ภนฺเต, สตฺถา มหาวเน ธมฺมํ เทเสนฺโต นิรนฺตรํ มมญฺเญว โอโลเกสีติ ๑- มญฺญมานา โอตฺตปฺปามิ ๒- หิริยามีติ. ๒-

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๒๔๖] สุพฺรหฺมา ปรมตฺโต จ ปุตฺตา อิทฺธิมโต สห สนงฺกุมาโร ติสฺโส จ โสปาค สมิตึ วนํ ฯ สหสฺสพฺรหฺมโลกานํ มหาพฺรหฺมาภิติฏฺฐติ อุปปนฺโน ชุติมนฺโต ภิสฺมากาโย ยสสฺสิ โส ฯ ทเสตฺถ อิสฺสรา อาคู ปจฺเจกวสวตฺติโน เตสญฺจ มชฺฌโต อาคา ๓ หาริโต ปริวาริโต ฯ เต จ สพฺเพ อภิกฺกนฺเต สินฺเท ๔ เทเว สพฺรหฺมเก มารเสนา อภิกฺกามิ ปสฺส กณฺหสฺส มนฺทิยํ ฯ เอถ คณฺหถ พนฺธถ ราเคน พนฺธมตฺถุ โว สมนฺตา ปริวาเรถ มา โว มุญฺจิตฺถ โกจิ นํ ฯ อิติ ตตฺถ มหาเสโน กณฺหเสนํ อเปสยิ ปาณินา ตลมาหจฺจ สรํ กตฺวาน เภรวํ ฯ ยถา ปาวุสฺสโก เมโฆ ถนยนฺโต สวิชฺชุโก ตทา โส ปจฺจุทาวตฺติ สงฺกุทฺโธ อสยํวเส ๕ ฯ ตญฺจ สพฺพํ อภิญฺญาย ววกฺขิตฺวาน ๖ จกฺขุมา ตโต อามนฺตยิ สตฺถา สาวเก สาสเน รเต มารเสนา อภิกฺกนฺตา เต วิชานาถ ภิกฺขโว เต จ อาตปฺปมกรุํ สุตฺวา พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ วีตราเคหิ ปกฺกามม เนสํ โลมมฺปิ ๑ อิญฺชยุํ สพฺเพ วิชิตสงฺคามา ภยาตีตา ยสสฺสิโน โมทนฺติ สห ภูเตหิ สาวกา เต ชเนสุตาติ ฯ มหาสมยสุตฺตํ นิฏฺฐิตํ สตฺตมํ ฯ ____________ สกฺกปญฺหสุตฺตํ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ตํทิวสํ กิร โกฏิสตสหสฺสเทวตา อรหตฺตํ ปตฺตา, กึ ๓- ตุเมฺหปิ ตทา อรหตฺตํ ปตฺตาติ. นตฺถิ ภนฺเตติ. อนาคามิผลํ ปตฺตตฺถ มญฺเญติ. นตฺถิ ภนฺเตติ. สกทาคามิผลํ ปตฺตตฺถ มญฺเญติ. นตฺถิ ภนฺเตติ. ตโย มคฺเค ปตฺตา กิร เทวตา คณนปถํ อตีตา, โสตาปนฺนา ชาตตฺถ มญฺเญติ. เทวตา ตํทิวสํ โสตาปตฺติผลํ ปตฺตา ๔- หรายมานา "อปุจฺฉิตพฺพํ ปุจฺฉติ อยฺโย"ติ อาห. ตโต นํ โส ภิกฺขุ อาห "สกฺกา ปน เทวเต ตว อตฺตภาวํ อมฺหากํ ทสฺเสตุนฺ"ติ. น สกฺกา ภนฺเต สกลกายํ ทสฺเสตุํ, องฺคุลิปพฺพมตฺตํ ทสฺเสสฺสามิ อยฺยสฺสาติ กุญฺจิกฉิทฺเทน องฺคุลึ อนฺโตเลณาภิมุขํ อกาสิ, จนฺทสหสฺสสุริยสหสฺสอุคฺคมนกาโล วิย อโหสิ. เทวธีตา "อปฺปมตฺตา ภนฺเต โหถา"ติ ทหรภิกฺขุํ วนฺทิตฺวา อคมาสิ. เอวํ อิมํ สุตฺตํ เทวตานํ ปิยํ มนาปํ, มมายนฺติ นํ เทวตาติ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

มหาสมยสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๕๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”