อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เอส กิร อวิเหสุ กปฺปสหสฺสํ วสิสฺสติ, อตปฺเปสุปิ เทฺว กปฺปสหสฺสานิ, สุทสฺเสสุ จตฺตาริ กปฺปสหสฺสานิ, สุทสฺสีสุ อฏฺฐ, อกนิฏฺเฐสุ โสฬสาติ เอกตฺตึส กปฺปสหสฺสานิ พฺรหฺมอายุํ อนุภวิสฺสติ. สกฺโก เทวราชา อนาถปิณฺฑิโก คหปติ วิสาขา มหาอุปาสิกาติ ตโยปิ หิ อิเม เอกปฺปมาณายุกาเอว, วฏฺฏาภิรตสตฺตา นาม. เอเตหิ สทิสา สุขภาคิโน นาม นตฺถิ.

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๒๗๒] อิมสฺมิญฺจ ปน เวยฺยากรณสฺมึ ภญฺญมาเน สกฺกสฺส เทวานมินฺทสฺส วิรชํ วีตมลํ ธมฺมจกฺขุํ อุทปาทิ ยงฺกิญฺจิ สมุทยธมฺมํ สพฺพนฺตํ นิโรธธมฺมนฺติ อญฺเญสญฺจ อสีติยา เทวตาสหสฺสานํ ฯ อิติ เย สกฺเกน เทวานมินฺเทน อชฺฌิฏฺฐปญฺหา ปุฏฺฐา เต ภควตา พฺยากตา ฯ ตสฺมา อิมสฺส เวยฺยากรณสฺส สกฺกปโญฺหเตฺวว อธิวจนนฺติ ฯ สกฺกปญฺหสุตฺตํ นิฏฺฐิตํ อฏฺฐมํ ฯ ________________ มหาสติปฏฺฐานสุตฺตํ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๓๗๐] อปริโยสิตสงฺกปฺโปติ อนิฏฺฐิตมโนรโถ. ยสฺสุ มญฺญามิ สมเณติ เย สมเณ ปวิวิตฺตวิหาริโนติ มญฺญามิ. อาราธนาติ สมฺปาทนา. วิราธนาติ อสมฺปาทนา. น สมฺโภนฺตีติ ๒- สมฺปาเทตฺวา กเถตุํ น สกฺโกนฺติ. อาทิจฺจพนฺธุนนฺติ อาทิจฺโจปิ โคตมโคตฺโต, ภควาปิ โคตมโคตฺโตเอว, ตสฺมา เอวมาห. ยํ กโรมเสติ ๓- ยํ ปุพฺเพ พฺรหฺมุโน นมการํ กโรม. สมํ เทเวหีติ สทฺธึ เทเวหิ, อิโต ปฏฺฐาย อิทานิ อมฺหากํ พฺรหฺมุโน นมการกรณํ นตฺถีติ ทสฺเสติ. สามํ กโรมาติ นมการํ กโรม.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๓๗๑] ปรามสิตฺวาติ ตุฏฺฐจิตฺโต สหายํ หตฺเถน หตฺถมฺหิ ปรามสนฺโต ๔- วิย ปฐวึ ปหริตฺวา, สกฺขิภาวตฺถาย วา ปหริตฺวา "ยถา ตฺวํ นิจฺจลา, ๕- เอวมหํ ภวามี"ติ. ๖- อชฺฌิฏฺฐปญฺหาติ อชฺเฌสิตปญฺหา ปุฏฺฐปญฺหาติ ๗- อตฺโถ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สกฺกปญฺหสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๕๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. สักกปัญหสูตร”