อรรถกถาบาลี อักษรไทย
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
[๔๒๙] ติโรราชาโนปีติ ติโรรฏฺเฐ อญฺญสฺมึปิ ชนปเท ราชาโน ชานนฺติ. อพฺยตฺโตติ อวิสโท อจฺเฉโก. โกเปนปีติ เย มํ เอวํ วกฺขนฺติ, เตสุ อุปฺปชฺชนเกน โกเปนปิ นํ เอตํ ทิฏฺฐิคตํ หริสฺสามิ ปริหริสฺสามีติ คเหตฺวา วิจริสฺสามิ. มกฺเขนาติ ตยา วุตฺตการณมกฺขลกฺขเณน ๓- มกฺเขน. ปลาเสนาติ ตยา สทฺธึ ยุคคฺคาหลกฺขเณน ปลาเสน.
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๒๐] กิญฺจาปิ ภวํ กสฺสโป เอวมาห อถโข เนวาหํ สกฺโกมิ อิทํ ปาปกํ ทิฏฺฐิคตํ ปฏินิสฺสชฺชิตุํ ราชาปิ มํ ปเสนทิ โกสโล ชานาติ ติโรราชาโนปิ ปายาสิ ราชญฺโญ เอวํวาที เอวํทิฏฺฐี อิติปิ นตฺถิ ปโร โลโก นตฺถิ สตฺตา โอปปาติกา นตฺถิ สุกตทุกฺกฏานํ กมฺมานํ ผลํ วิปาโกติ สจาหํ โภ กสฺสป อิมํ ปาปกํ ทิฏฺฐิคตํ ปฏินิสฺสชฺชิสฺสามิ ภวิสฺสนฺติ เม วตฺตาโร ยาว พาโล ปายาสิ ราชญฺโญ อพฺยตฺโต ทุคฺคหิตคาหีติ โกเปนปิ นํ หริสฺสามิ มกฺเขนปิ นํ หริสฺสามิ ปฬาเสนปิ นํ หริสฺสามีติ ฯ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
เทฺวสตฺถวาหูปมาวณฺณนา
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
[๔๓๐] หริตกปณฺณนฺติ ยํกิญฺจิ หริตกํ, อนฺตมโส อลฺลติณปณฺณํปิ น โหตีติ อตฺโถ. อาสนฺนทฺธกลาปนฺติ ๔- อาสนฺนทฺธธนุกลาปํ. อาสิตฺโตทกานิ วฏุมานีติ ปริปุณฺณสลิลา มคฺคา จ กนฺทรา จ. โยคฺคานีติ พลิพทฺเธ.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
พหุนิกฺขนฺตโรติ พหุนิกฺขนฺโต, จิรนิกฺขนฺโตติ อตฺโถ. ยถาภเตน ๕- ภณฺเฑนาติ ยํ โว ติณกฏฺโฐทกภณฺฑํ อาโรปิตํ, เตน ยถาภเตน ยถาโรปิเตน, ยถาคหิเตน วาติ อตฺโถ.