อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[240] Aṭṭhadoṇaṃ cakkhumato sarīranti ādigāthāyo pana tāmbapaṇṇidīpatherehi vuttāti.

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๑๖๒] อฏฺฐโทณํ จกฺขุมโต สรีรํ สตฺตโทณํ ชมฺพุทีเป มเหนฺติ เอกญฺจ โทณํ ปุริสวรุตฺตมสฺส รามคาเม นาคราชา มเหนฺติ ๓ ฯ เอกา หิ ทาฐา ติทิเวหิ ปูชิตา เอกา ปน คนฺธารปุเร มหิยฺยติ กาลิงฺครญฺโญ วิชิเต ปุเนกํ เอกํ ปุน ๔ นาคราชา มเหนฺติ ๕ ฯ ตสฺเสว เตเชน อยํ วสุนฺธรา อายาคเสฏฺเฐหิ มหี อลงฺกตา เอวํ อิมํ จกฺขุมโต สรีรํ สุสกฺกตํ สกฺกตสกฺกเตหิ ฯ เทวินฺทนาคินฺทนรินฺทปูชิโต มนุสฺสินฺทเสฏฺเฐหิ ๑ ตเถว ปูชิโต ตํ ตํ ๒ วนฺทถ ปญฺชลิกา ภวิตฺวา พุทฺธา ๓ หเว กปฺปสเตหิ ทุลฺลภาติ ฯ จตฺตาฬีสสมา ๔ ทนฺตา เกสา โลมา จ สพฺพโส เทวา หรึสุ เอเกกํ จกฺกวาฬปรมฺปราติ ฯ มหาปรินิพฺพานสุตฺตํ นิฏฺฐิตํ ตติยํ ฯ ________________ มหาสุทสฺสนสุตฺตํ

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

Mahāparinibbānasuttavaṇṇanā niṭṭhitā.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”