อรรถกถา ฉบับแปลไทย

บทว่า พวกเหล่านั้น ไปถึงกลางป่าทางเวหา คือ พวกครุฑเหล่านั้นถึงป่าใหญ่นี้โดยทางอากาศนั่นเอง. บทว่า ชื่อของพวกเหล่านั้นว่าจิตระและสุบรรณ คือ ครุฑเหล่านั้นชื่อจิตระและสุบรรณ.

บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[243] Tesaṃ māyāvino dāsā āgū vañcanikā saṭhā māyā kuṭeṇḍu veṭeṇḍu viṭū ca viṭuṭo saha candano kāmaseṭṭho ca kinnughaṇḍu nighaṇḍu ca. Panādo opamañño ca devasuto ca mātali cittaseno ca gandhabbo naḷorājā janosabho āgū pañcasikho ceva timbarū suriyavacchasā . Ete caññe ca rājāno gandhabbā saha rājubhi modamānā abhikkāmuṃ bhikkhūnaṃ samitiṃ vanaṃ. Athāgū nābhasā nāgā vesālā saha tacchakā Kambalassatarā āgū pāyāgā saha ñātibhi yāmunā dhataraṭṭhā ca āgū nāgā yasassino erāvaṇo mahānāgo sopāga samitiṃ vanaṃ.

อรรถกถา ฉบับแปลไทย

บทว่า ในครั้งนั้นได้มีการอภัยแก่พวกนาคราช พระพุทธเจ้าทรงทำความปลอดภัยจากสุบรรณ คือ (เพราะเหตุใด) เพราะเหตุนั้น พวกนาคและครุฑทั้งหมดนั้น ทักกันด้วยวาจาที่สุภาพคุยกันเพลิดเพลิน เหมือนเพื่อนและเหมือนญาติ สวมกอดกันจับมือกันวางมือบนจะงอยบ่า มีจิตร่าเริงยินดี.

อรรถกถา ฉบับแปลไทย

บทว่า พวกนาค พวกสุบรรณ ทำพระพุทธเจ้าให้เป็นสรณะ คือ พวกเขาเหล่านั้นถึงพระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งที่ระลึก.

อรรถกถา ฉบับแปลไทย

พวกที่อยู่ในทะเลหลวงคือพวกอสูร ผู้อาศัยทะเล ซึ่งถูกพระอินทร์ผู้เป็นราชาแห่งเทพ ซึ่งมีพระนามว่าท้าววชิรหัตถ์ (มีวชิราวุธในพระหัตถ์) ปราบเมื่อคราวก่อน เพราะเหตุนางสุชาดาลูกสาวของอสูร แม้เหล่าใด แม้เหล่านั้นทั้งหมด เป็นพี่น้องของท้าววาสวะ (พระอินทร์) พวกเหล่านั้นมีฤทธิ์มียศ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๗๗๔

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”