อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๑๙๐] ภุตฺตสฺส จ สูกรมทฺทเวนาติ ภุตฺตสฺส อุทปาทิ, น ปน ภุตฺตปจฺจยา. ยทิ หิ อภุตฺตสฺส อุปฺปชฺชิสฺสติ, ๑- อติขโร อาพาโธ ๒- ภวิสฺสติ. ๓- สินิทฺธโภชนํ ภุตฺตตฺตา ปนสฺส ตนุเวทนา อโหสิ. เตเนว ปทสา คนฺตุํ อสกฺขิ. วิเรจมาโนติ ๔- อภิณฺหํ ปวตฺตโลหิตวิเรจมาโนว สมาโน. อโวจาติ อตฺตนา คาถาโยติ เวทิตพฺพา. ปฏฺฐิตฏฺฐาเน ปรินิพฺพานตฺถาย เอวมาห. อิมา ปน ธมฺมสงฺคาหกตฺเถเรหิ ฐปิตา

บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[119] Athakho bhagavā maggā okkamma yena aññataraṃ rukkhamūlaṃ tenupasaṅkami upasaṅkamitvā āyasmantaṃ ānandaṃ āmantesi iṅgha me tvaṃ ānanda catugguṇaṃ saṅghāṭiṃ paññapehi kilantosmi ānanda nisīdissāmīti . evaṃ bhanteti kho āyasmā ānando

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ปานียาหรณวณฺณนา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๑๙๑] อิงฺฆาติ โจทนฏฺเฐ นิปาโต. อจฺโฉทกาติ ปสนฺโนทกา. สาโตทกาติ มธุโรทกา. สีโตทกาติ สีตลสลิลา. ๕- เสโตทกาติ ๖- นิกฺกทฺทมา. สุปฺปติตฺถาติ สุนฺทรติตฺถา. ๗-

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ปุกฺกุสมลฺลปุตฺตวตฺถุวณฺณนา

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๒๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”