อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๓ ฉ.ม. มชฺฌนฺหิกสมเย คนฺตพฺพฏฺฐานํ จ ๑- ทูรํ โถกํ วิสฺสมิตฺวา ทรถํ ปฏิปฺปสฺสมฺเภตฺวา สายณฺหสมเย กุสินารํ คนฺตฺวา ทสพลํ ปสฺสิสฺสามี"ติ มคฺคา โอกฺกมฺม อญฺญตรสฺมึ รุกฺขมูเล สงฺฆาฏึ ปญฺญเปตฺวา อุทกตุมฺพโต อุทเกน หตฺถปาเท สีตเล กตฺวา นิสีที. ปริวารภิกฺขูปิสฺส รุกฺขมูเล นิสีทิตฺวา โยนิโสมนสิกาเรน กมฺมฏฺฐานํ กุรุมานา ติณฺณํ รตนานํ วณฺณํ ภณมานา นิสีทึสุ. อิติ ทรถปฏิวิโนทนตฺถาย ๒- นิสินฺนตฺตา "ทิวา วิหารนฺ"ติ น วุตฺตํ.

บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[148] Parinibbute bhagavati saha parinibbānā āyasmā anuruddho imā gāthā abhāsi Nāhu assāsapassāso ṭhitacittassa tādino anejjo santimārabbha yaṃ kālamakarī muni. Asallīnena cittena vedanaṃ ajjhavāsayi pajjotasseva nibbānaṃ vimokkho cetaso ahūti.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

มณฺฑารวปุปฺผํ คเหตฺวาติ มหาปาติปฺปมาณํ ปุปฺผํ อาคนฺตุกทณฺฑเก ฐเปตฺวา ฉตฺตํ วิย คเหตฺวา. อทฺทสา โขติ อาคจฺฉนฺตํ ทูรโตว อทฺทส. ทิสฺวา จ ปน จินฺเตสิ:-

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

"เอตํ อาชีวกสฺส หตฺเถ มณฺฑารวปุปฺผํ ปญฺญายติ, เอตญฺจ น

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สพฺพทา มนุสฺสปเถ ปญฺญายติ, ยทา ปน โกจิ อิทฺธิมา อิทฺธึ

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๓๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”