อรรถกถาบาลี อักษรไทย

บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[237] Athakho aparā devatā bhagavato santike imaṃ gāthaṃ abhāsi tatra bhikkhavo samādahaṃsu cittaṃ attano ujukamakaṃsu sārathīva nettāni gahetvā indriyāni rakkhanti paṇḍitāti.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๔ ฉ.ม. ตตฺร ๕ ฉ.ม. อุจฺจตฺตนํ ๖ ฉ.ม. ปรโต ปรโต

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๗ ฉ.ม., อิ. อติสมฺพาธํ ๘ ฉ.ม. มหาพฺรหฺมาโน ปเทเส ทสปิ วีสํปิ ตึสมฺปิ เทวตา สุขุเม สุขุเม อตฺตภาเว มาเปตฺวา อฏฺฐํสุ. สพฺพปุรโต สฏฺฐี สฏฺฐี เทวตา อฏฺฐํสุ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สุทฺธาวาสกายิกานนฺติ สุทฺธาวาสวาสีนํ. สุทฺธาวาสา นาม สุทฺธานํ อนาคามิขีณาสวานํ อาวาสา ปญฺจ พฺรหฺมโลกา. เอตทโหสีติ กสฺมา อโหสิ? อถ ๑- เต กิร พฺรหฺมาโน สมาปตฺตึ สมาปชฺชิตฺวา ยถาปริจฺเฉเทน วุฏฺฐิตา พฺรหฺมภวนํ โอโลเกนฺตา ๒- ปจฺฉาภตฺเต ภตฺตเคหํ วิย สุญฺญตํ อทฺทสํสุ. ตโต "กุหึ พฺรหฺมาโน คตา"ติ อาวชฺเชนฺตา ๓- มหาสมาคมํ ญตฺวา "อยํ สมาคโม มหา, มยํปิ โอหีนา, โอหีนกานํ ปน โอกาโส ทุลฺลโภ โหติ, ตสฺมา คจฺฉนฺตา อตุจฺฉหตฺถา หุตฺวา เอเกกํ คาถํ อภิสงฺขริตฺวา คจฺฉาม. ตาย มหาสมาคเมว อตฺตโน อาคตภาวํ ชานาเปสฺสาม, ทสพลสฺส จ วณฺณํ ภาสิสฺสามา"ติ. อิติ เตสํ สมาปตฺติโต วุฏฺฐาย อาวชฺชิตตฺตา เอตทโหสิ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”