อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ติณฺณํ ปารคตํ ปรินิพฺพุตํ ฐิตตฺตํ

บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[240] Athakho bhagavā bhikkhū āmantesi yebhuyyena bhikkhave dasasu lokadhātūsu devatā sannipatitā honti tathāgataṃ dassanāya Bhikkhusaṅghañca yepi te bhikkhave ahesuṃ atītamaddhānaṃ arahanto sammāsambuddhā tesampi bhagavantānaṃ etaparamāyeva devatā sannipatitā ahesuṃ seyyathāpi mayhaṃ etarahi yepi te bhikkhave bhavissanti anāgatamaddhānaṃ arahanto sammāsambuddhā tesampi bhagavantānaṃ etaparamāyeva devatā sannipatitā bhavissanti seyyathāpi mayhaṃ etarahi ācikkhissāmi bhikkhave devakāyānaṃ nāmāni kittayissāmi bhikkhave devakāyānaṃ nāmāni desissāmi bhikkhave devakāyānaṃ nāmāni taṃ suṇātha sādhukaṃ manasikarotha bhāsissāmīti . Evambhanteti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etadavoca

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

นิกฺขมฺม ฆรา ปนุชฺช กาเม

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

กถํ ภิกฺขุ สมฺมา โส โลเก ปริพฺพเชยฺยา"ติ ๔- คาถํ อภาสิ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สตฺถา เทวตานํ ตาว จิตฺตกลฺลตาชนนตฺถํ อาคตาคตานํ นามโคตฺตานิ กเถสฺสามีติ จินฺเตตฺวา อาจิกฺขิสฺสามิ ภิกฺขเวติ อาทิมาห.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๘๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”