อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สพฺเพ วิชิตสงฺคามา ภยาตีตา ยสสฺสิโน

บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[246] Subrahmā paramatto ca puttā iddhimato saha sanaṅkumāro tisso ca sopāga samitiṃ vanaṃ. Sahassabrahmalokānaṃ mahābrahmābhitiṭṭhati upapanno jutimanto bhismākāyo yasassi so. Dasettha issarā āgū paccekavasavattino tesañca majjhato āgā hārito parivārito. Te ca sabbe abhikkante sinde deve sabrahmake mārasenā abhikkāmi passa kaṇhassa mandiyaṃ. Etha gaṇhatha bandhatha rāgena bandhamatthu vo samantā parivāretha mā vo muñcittha koci naṃ. Iti tattha mahāseno kaṇhasenaṃ apesayi pāṇinā talamāhacca saraṃ katvāna bheravaṃ. Yathā pāvussako megho thanayanto savijjuko tadā so paccudāvatti saṅkuddho asayaṃvase . Tañca sabbaṃ abhiññāya vavakkhitvāna cakkhumā Tato āmantayi satthā sāvake sāsane rate mārasenā abhikkantā te vijānātha bhikkhavo te ca ātappamakaruṃ sutvā buddhassa sāsanaṃ. Vītarāgehi pakkāmuṃ nesaṃ lomampi iñjayuṃ sabbe vijitasaṅgāmā bhayātītā yasassino modanti saha bhūtehi sāvakā te janesutāti. Mahāsamayasuttaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ. ----------

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

โมทนฺติ สห ภูเตหิ สาวกา เต ชเนสุตาติ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ตตฺถ โมทนฺติ สห ภูเตหีติ ทสพลสฺส สาสเน ภูเตหิ สญฺชาเตหิ อริเยหิ สทฺธึ โมทนฺติ ปโมทนฺติ. ชเนสุตาติ ชเนสุ ๑- วิสฺสุตา ปากฏา อภิญฺญาตา.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อิมํ ปน มหาสมยสุตฺตํ นาม เทวตานํ ปิยํ มนาปํ, ตสฺมา มงฺคลํ วทนฺเตน อภินวฏฺฐาเนสุ อิทเมว สุตฺตํ วตฺตพฺพํ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๕๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”