อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๔๒๙] ติโรราชาโนปีติ ติโรรฏฺเฐ อญฺญสฺมึปิ ชนปเท ราชาโน ชานนฺติ. อพฺยตฺโตติ อวิสโท อจฺเฉโก. โกเปนปีติ เย มํ เอวํ วกฺขนฺติ, เตสุ อุปฺปชฺชนเกน โกเปนปิ นํ เอตํ ทิฏฺฐิคตํ หริสฺสามิ ปริหริสฺสามีติ คเหตฺวา วิจริสฺสามิ. มกฺเขนาติ ตยา วุตฺตการณมกฺขลกฺขเณน ๓- มกฺเขน. ปลาเสนาติ ตยา สทฺธึ ยุคคฺคาหลกฺขเณน ปลาเสน.

บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[320] Kiñcāpi bhavaṃ kassapo evamāha athakho nevāhaṃ sakkomi idaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ paṭinissajjituṃ rājāpi maṃ pasenadi kosalo jānāti tirorājānopi pāyāsi rājañño evaṃvādī evaṃdiṭṭhī itipi natthi paro loko natthi sattā opapātikā natthi sukatadukkaṭānaṃ kammānaṃ phalaṃ vipākoti sacāhaṃ bho kassapa imaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ paṭinissajjissāmi bhavissanti me vattāro yāva bālo pāyāsi rājañño abyatto duggahitagāhīti Kopenapi naṃ harissāmi makkhenapi naṃ harissāmi paḷāsenapi naṃ harissāmīti.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เทฺวสตฺถวาหูปมาวณฺณนา

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๔๓๐] หริตกปณฺณนฺติ ยํกิญฺจิ หริตกํ, อนฺตมโส อลฺลติณปณฺณํปิ น โหตีติ อตฺโถ. อาสนฺนทฺธกลาปนฺติ ๔- อาสนฺนทฺธธนุกลาปํ. อาสิตฺโตทกานิ วฏุมานีติ ปริปุณฺณสลิลา มคฺคา จ กนฺทรา จ. โยคฺคานีติ พลิพทฺเธ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

พหุนิกฺขนฺตโรติ พหุนิกฺขนฺโต, จิรนิกฺขนฺโตติ อตฺโถ. ยถาภเตน ๕- ภณฺเฑนาติ ยํ โว ติณกฏฺโฐทกภณฺฑํ อาโรปิตํ, เตน ยถาภเตน ยถาโรปิเตน, ยถาคหิเตน วาติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๖๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปายาสิราชัญญสูตร”