อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๔๓๒] มม จ สูกรภตฺตนฺติ มม จ สูกรานํ อิทํ ภตฺตํ. อุคฺฆรนฺตนฺติ อุปริ ฆรนฺตํ. ปคฺฆรนฺตนฺติ เหฏฺฐา ปริสฺสวนฺตํ. ตุเมฺห เขฺวตฺถ ภเณติ ตุเมฺห โย เอตฺถ ภเณ. อยเมว วา ปาโฐ. ตถาหิ ปน เม สูกรภตฺตนฺติ ตถาหิ ปน เม อยํ คูโถ สูกรานํ ภตฺตํ.

บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[323] Tenahi rājañña upamante karissāmi upamāyapīdhekacce viññū purisā bhāsitassa atthaṃ ājānanti . bhūtapubbaṃ rājañña dve akkhadhuttā akkhehi dibbiṃsu . eko akkhadhutto āgatāgataṃ kaliṃ gilati . addasā kho dutiyo akkhadhutto taṃ akkhadhuttaṃ āgatāgataṃ kaliṃ gilantaṃ disvā taṃ akkhadhuttaṃ etadavoca tvaṃ kho samma ekantikena jināsi dehi me samma akkhe pajoharissāmīti . {323.1} Evaṃ sammāti kho so akkhadhutto tassa akkhadhuttassa akkhe pādāsi . athakho so akkhadhutto akkhe visena paribhāvetvā taṃ akkhadhuttaṃ etadavoca ehi kho samma akkhehi dibbissāmāti . Evaṃ sammāti kho so akkhadhutto tassa akkhadhuttassa paccassosi . Dutiyampi kho te akkhadhuttā akkhehi dibbiṃsu . dutiyampi kho So akkhadhutto āgatāgataṃ kaliṃ gilati . addasā kho dutiyo akkhadhutto taṃ akkhadhuttaṃ dutiyampi āgatāgataṃ kaliṃ gilantaṃ disvā taṃ akkhadhuttaṃ etadavoca

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๔๓๔] อาคตาคตํ กลินฺติ อาคตาคตํ ปราชยคุลํ คิลติ. ปโชหิสฺสามีติ ปโชหนํ กริสฺสามิ, พลิกมฺมํ กริสฺสามีติ อตฺโถ. อกฺเขหิ ทิพฺพิสฺสามาติ คุเลหิ กีฬิสฺสาม. ปาสเกหิ ๑- กีฬิสฺสาม. ๑- ลิตฺตํ ปรเมน เตชสาติ ปรมเตเชน วิเสน ลิตฺตํ.

บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[324] Littaṃ paramena tejasā gilamakkhaṃ puriso na bujjhati gilare pāpadhuttā kapaṇā te kaṭukaṃ bhavissatīti.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

[๔๓๖] คามปชฺชนฺติ ๒- วุฏฺฐิตคามเทโส วุจฺจติ. "คามปทนฺ"ติปิ ปาโฐ, อยเมว อตฺโถ. สาณภารนฺติ สาณวากภารํ. สุสนฺนทฺโธติ สุพทฺโธ. ตฺวํ ปชานาหีติ ตฺวํ ปชาน, สเจ คณฺหิตุกาโมสิ, คณฺหาหีติ วุตฺตํ โหติ.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

โขมนฺติ โขมวากํ. อยสนฺติ ๓- กาฬโลหํ. โลหนฺติ ตมฺพโลหํ. สชฺฌุนฺติ ๔- รชตํ. สุวณฺณนฺติ สุวณฺณมาสกํ. อภินนฺทึสูติ ตุสึสุ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๖๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปายาสิราชัญญสูตร”