อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[231] Āmantayāmi rājānaṃ reṇuṃ bhūmipatiṃ ahaṃ tvaṃ pajānassu rajjena nāhaṃ porohacce rame. Sace te ūnakāmehi ahaṃ paripūrayāmi te yo taṃ hiṃsati vāremi bhūmisenāpatī ahaṃ tvaṃ pitā ahaṃ putto ca mā no govinda pājahi. Na matthi ūnakāmehi hiṃsito me na vijjati amanussavaco sutvā tasmāhaṃ na gahe rame. Amanusso kathaṃvaṇṇo kante atthaṃ abhāsatha yañca sutvā jahāsi no gehe amhe ca kevale . Upavutthassa me pubbe yiṭṭhakāmassa me sato aggi pajjalito āsi kusapattaparitthato. Tato me brahmā pāturahu brahmalokā sanantano so me pañhaṃ viyākāsi taṃ sutvā na gahe rame. Saddahāmi ahaṃ bhoto yaṃ tvaṃ govinda bhāsasi amanussavaco sutvā kathaṃ vattetha aññathā te taṃ anuvattissāma satthā govinda no bhavaṃ . Maṇi yathā veḷuriyo akāso vimalo subho evaṃ sutvā carissāma govindassānusāsaneti.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

@3 cha.Ma. pavattassu. i. pavattasu 4 cha.Ma.,i. pajahītipi 5 ka. hiṃsā ca

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

@6 cha.Ma. kiṃ te 7 cha.Ma. kevalīti evamuparipi

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

Athassa ācikkhanto mahāpuriso upavutthassa me pubbeti ādimāha.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหาโควินทสูตร”