ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ข้าพระองค์พิจารณาเห็นอำนาจประโยชน์ประการที่ ๔ นี้แลว่า

บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[270] Apariyositasaṅkappo vicikicchākathaṃkathī vicaraṃ dīghamaddhānaṃ anvesanto tathāgataṃ. Yassa maññāmi samaṇe pavivittavihārino sambuddhā iti maññamāno gacchāmi te upāsituṃ. Kathaṃ ārādhanā hoti kathaṃ hoti virādhanā iti puṭṭhā na sambhonti magge paṭipadāsu ca. Tyassa yadā maṃ jānanti sakko devānamāgato tyassa mameva pucchanti kiṃ katvā pāpuṇī idaṃ. Tesaṃ yathāsutaṃ dhammaṃ desayāmi jane sutaṃ tena attamanā honti diṭṭho no vāsavoti ca. Yadā ca sambuddhamaddakkhiṃ vicikicchāvitāraṇaṃ somhi vītabhayo ajja sambuddhaṃ payirupāsayiṃ taṇhāsallassa hantāraṃ buddhaṃ appaṭipuggalaṃ Ahaṃ vande mahāvīraṃ buddhamādiccabandhunaṃ. Yaṃ karomase brahmuno samaṃ devehi mārisa tadajja tuyhaṃ dassāmi handa sāmaṃ karoma te. Tvameva sivaṃ sambuddho tuvaṃ satthā anuttaro sadevakasmiṃ lokasmiṃ natthi te paṭipuggaloti.

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

‘เมื่อข้าพระองค์ประพฤติโดยชอบธรรมก็จักมีสัมโพธิ ๒-

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ข้าพระองค์จะรู้ทั่วถึง ๓- อยู่

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

นั่นแหละจะเป็นที่สุดของข้าพระองค์ ๔-’

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๗๖๙

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. สักกปัญหสูตร”