อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ภาษาไทย ฉบับหลวง
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@๓ ฉ.ม.,ก. องฺคุลึ โผเฏสุนฺติ, อิ. องฺคุลึ โปเฐสุนฺติ ๔ ฉ.ม.,อิ. อปโลเกถ
ภาษาไทย ฉบับหลวง
[๙๖] มุนีปลงเสียได้แล้วซึ่งกรรมที่ชั่งได้ และกรรมที่ชั่งไม่ได้ อันเป็นเหตุสมภพ เป็นเครื่องปรุงแต่งภพ และได้ยินดีในภายใน มีจิตตั้งมั่น ทำลายกิเลสที่เกิดในตนเสีย เหมือนนักรบ ทำลายเกราะฉะนั้น ฯ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
@๕ อิ. ตาวตึสปริสํ. ๖ ฉ.ม. อุยฺโยเชตีติ. ๗ ฉ.ม.,อิ. โอสนฺนวีริยา
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อธิวาเสตูติ อมฺพปาลิยา นิมนฺติตภาวํ ญตฺวาปิ กสฺมา นิมนฺเตนฺตีติ? อสทฺทหนตาย เจว วตฺตสีเสน จ. สา หิ ธุตฺตา อิตฺถี อนิมนฺเตตฺวา ๑- นิมนฺเตสินฺติ ๒- วเทยฺยาติ เตสํ จิตฺตํ อโหสิ, ธมฺมํ สุตฺวา คมนกาเล จ นิมนฺเตตฺวา คมนํ นาม มนุสฺสานํ วตฺตเมว.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
เวฬุวคามวสฺสูปคมนวณฺณนา