อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ภาษาไทย ฉบับหลวง
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
วิปสฺสิสฺส ภควโต เอกรตนายามา วิทตฺถิวิตฺถารา อฏฺฐงฺคุลุพฺเพธา สุวณฺณิฏฺฐกา กาเรตฺวา จูฬํเสน ฉาเทตฺวา วิหารฏฺฐานํ กีณึสุ. สิขิสฺส สุวณฺณยฏฺฐิผาเลหิ ฉาเทตฺวา กีณึสุ. เวสฺสภุสฺส สุวณฺณหตฺถิปาทานิ กาเรตฺวา เตสํ จูฬํเสน ฉาเทตฺวา กีณึสุ. กกุสนฺธสฺส วุตฺตนเยเนว สุวณฺณิฏฺฐกาหิ ฉาเทตฺวา กีณึสุ. โกนาคมนสฺส วุตฺตนเยเนว สุวณฺณกจฺฉเปหิ ฉาเทตฺวา กีณึสุ. กสฺสปสฺส สุวณฺณกฬีหิเยว ๑- ฉาเทตฺวา กีณึสุ. อมฺหากญฺจ ๒- ภควโต สลกฺขณานํ กหาปณานํ จูฬํเสน ๓- ฉาเทตฺวา กีณึสุ. อยํ วิหารภูมิคฺคหเณ ๔- ปริจฺเฉโท. ๔-
ภาษาไทย ฉบับหลวง
[๑๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรมดามีอยู่ดังนี้ ในเวลาที่พระโพธิสัตว์เสด็จ ลงสู่พระครรภ์ พระมารดา เทวบุตร ๔ องค์ ย่อมเข้าไปรักษาทิศทั้ง ๔ โดยตั้งใจว่า ใครๆ คือ มนุษย์ หรือ อมนุษย์ก็ตามอย่าเบียดเบียนพระโพธิสัตว์ หรือพระมารดา ของพระโพธิสัตว์นั้นได้ ข้อนี้เป็น ธรรมดาในเรื่องนี้ ฯ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ตตฺถ วิปสฺสิสฺส ภควโต ตถา ภูมึ กีณิตฺวา วิหารํ กตฺวา ทินฺนอุปฏฺฐาโก ปุนพฺพสุมิตฺโต นาม อโหสิ, สิขิสฺส ภควโต ๕- สิริวฑฺโฒ ๖- นาม, เวสฺสภุสฺส โสตฺถิโย นาม, กกุสนฺธสฺส อจฺจุโต นาม, โกนาคมนสฺส อุคฺโค นาม, กสฺสปสฺส สุมโน นาม, อมฺหากํ ปน ภควโต สุทตฺโต นาม. สพฺเพเจเต คหปติมหาสาลา เสฏฺฐิโน อเหสุนฺติ. อยํ อุปฏฺฐากปริจฺเฉโท นาม.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อปรานิ จตฺตาริ อวิชหิตฏฺฐานานิ นาม โหนฺติ. สพฺพพุทฺธานํ หิ โพธิปลฺลงฺโก อวิชหิโต, เอกสฺมึเยว ฐาเน โหติ. ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตนํ อิสิปตเน มิคทาเย อวิชหิตเมว โหติ. เทโวโรหณกาเล สงฺกสฺสนครทฺวาเร ปฐมปาทคณฺฑิตา ๗- อวิชหิตาว โหติ. เชตวเน คนฺธกุฏิยา จตฺตาริ มญฺจปาทฏฺฐานานิ อวิชหิตาเนว โหนฺติ, วิหาโร ปน ขุทฺทโกปิ มหนฺโตปิ โหติ, วิหาโรปิ น วิชหติเยว. ๘- นครํ ปน วิชหติ. ยทา นครํ ปาจีนโต โหติ, ตทา วิหาโร
อรรถกถาบาลี อักษรไทย