อรรถกถาบาลี อักษรไทย

วิกุพฺพติ, ตทา สพฺพญฺญุโพธิสตฺตสฺส จ มาตุ กุจฺฉิโอกฺกมนาทีสุ โหติ.

ภาษาไทย ฉบับหลวง

[๑๔๙] เมื่อพระผู้มีพระภาคเสด็จปรินิพพานแล้ว พร้อมกับการเสด็จ ปรินิพพาน ท่านพระอานนท์ได้กล่าวคาถานี้ ความว่า เมื่อพระสัมพุทธเจ้าผู้ประกอบด้วยอาการอันประเสริฐทั้งปวงเสด็จ ปรินิพพาน แล้ว ในครั้งนั้นได้เกิดความอัศจรรย์น่าพึงกลัว และเกิดความขนพอง สยองเกล้า ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

น โข ปนชฺช เกนจิ อิทฺธิวิกุพฺพนํ กตํ, น เม สตฺถา มาตุ กุจฺฉึ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

โอกฺกนฺโต, น กุจฺฉิโต นิกฺขมนํ, ๓- นาปิสฺส อชฺช อภิสมฺโพธิ, น

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตนํ, น ยมกปาฏิหาริยํ, น เทโวโรหณํ, น อายุสงฺขาโรสฺสชฺชนํ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”