อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อิทมโวจ ภควาติ อิทํ ปาลิยํ อารุฬฺหญฺจ อนารุฬฺหญฺจ สพฺพํ ภควา อโวจ. เสสํ อุตฺตานตฺถเมวาติ.

ภาษาไทย ฉบับหลวง

[๑๘๖] สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีอันเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็น ธรรมดา บังเกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป การเข้าไประงับสังขารเหล่านั้นเสียได้ เป็นความสุข ดังนี้ ฯ จบมหาสุทัสสนสูตร ที่ ๔ -------------------------- ๕. ชนวสภสูตร (๑๘) --------------------

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

มหาสุทสฺสนสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

@๔ ฉ.ม., อิ. เวปุลฺลปพฺพตเมว ๕ ฉ.ม., อิ. เวยฺยตฺติยํ

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาสุทัสสนสูตร”