อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อถาคู สหภู เทวาติ อถ สหภู นาม เทวา อาคตา. ชลมคฺคิสิขาริวาติ อคฺคิสิขา วิย ชลนฺตา. ชลมคฺคิ จ สิขาริวาติ อิมานิ เตสํ นามานีติปิ วุตฺตํ. อริฏฺฐกา จ โรชา จาติ อริฏฺฐกเทวา จ โรชเทวา จ. อุมฺมาปุปฺผนิภาสิโนติ อุมฺมาปุปฺผเทวา นาม เอเต เทวา. อุมฺมาปุปฺผสทิสา หิ เตสํ สรีราภา, ตสฺมา "อุมฺมาปุปฺผนิภาสิโน"ติ วุจฺจติ.

ภาษาไทย ฉบับหลวง

[๒๔๔] ปักษีทวิชาติผู้เป็นทิพย์ มีนัยน์ตาบริสุทธิ์ นำนาคราชไปได้ โดยพลันนั้น มาโดยทางอากาศถึงท่ามกลางป่า ชื่อของปักษีนั้นว่า จิตรสุบรรณ ใน เวลานั้น นาคราชทั้งหลาย ไม่ได้มีความ กลัว พระพุทธเจ้าได้ทรงกระทำ ให้ปลอดภัยจากครุฑ นาคกับ ครุฑเจรจากัน ด้วยวาจาอันไพเราะ กระทำ พระพุทธเจ้าให้เป็นสรณะ พวกอสูรอาศัยสมุทรอยู่ อันท้าววชิรหันถ์รบ ชนะแล้ว เป็นพี่น้องของท้าววาสพ มีฤทธิ์ มียศ เหล่านี้คือพวก กาล กัญชอสูร มีกายใหญ่น่ากลัวก็มา พวกทานเวฆสอสูรก็มา เวปจิตติอสูร สุจิตติอสูร ปหาราทอสูร และนมุจีพระยามารก็มาด้วยกัน บุตรของ พลิอสูรหนึ่งร้อย มีชื่อว่าไพโรจน์ทั้งหมดผูกสอดเครื่องเสนาอันมีกำลัง เข้าไปใกล้อสุรินทราหู แล้วกล่าว ว่า ดูกรท่านผู้เจริญ บัดนี้ เป็นสมัยที่ จะประชุมกัน ดังนี้แล้ว เข้าไปยังป่าอันเป็นที่ประชุมของภิกษุ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

วรุณา สหธมฺมา จาติ เอเต จ เทฺว ชนา. อจฺจุตา จ อเนชกาติ อจฺจุตเทวตา จ อเนชกเทวตา จ. สุเลยฺยรุจิรา อาคูติ สุเลยฺยา จ รุจิรา จ อาคตา. อาคู วาสวเนสิโนติ วาสวเนสีเทวา นาม อาคตา. ทเสเต ทสธา กายาติ เอเตปิ ทส เทวกายา ทสธาว อาคตา.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

สมานา มหาสมานาติ สมานา จ มหาสมานา จ. มานุสา มานุสุตฺตมาติ มานุสา จ มานุสุตฺตมา จ. ขิฑฺฑาปทูสิกา อาคู, อาคู มโนปทูสิกาติ ขิฑฺฑาปทูสิกา มโนปทูสิกา จ เทวา อาคตา.

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

อถาคู หรโย เทวาติ หริเทวา นาม อาคตา. เย จ โลหิตวาสิโนติ โลหิตวาสิโน จ อาคตา. ปารคา มหาปารคาติ เอเต จ ทุวิธา อาคตา. ทเสเต ทสธา กายาติ เอเตปิ ทส เทวกายา ทสธาว อาคตา.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”