อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ภาษาไทย ฉบับหลวง
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
สฏฺเฐเต เทวนิกายาติ เอเต จ อาโป จ เทวาติ อาทิกา ฉ ทสกา สฏฺฐี เทวนิกายา สพฺเพ นีลาทิวเสน นานตฺตวณฺณิโน. นามนฺวเยน อาคญฺฉุนฺติ ๒- นามภาเคน นามโกฏฺฐาเสเนว อาคตา. เย จญฺเญ สทิสา สหาติ เย จ อญฺเญปิ เอเตหิ สทิสา วณฺณโตปิ นามโตปิ เอตาทิสาเยว เสสจกฺกวาเฬสุ เทวา, เตปิ อาคตาเยวาติ เอกปเทเนว กลาปํ วิย กตฺวา มุทฺธิกํ ๓- วิย กตฺวา สพฺพา เทวตา นิทฺทิสติ.
ภาษาไทย ฉบับหลวง
[๒๔๔] ปักษีทวิชาติผู้เป็นทิพย์ มีนัยน์ตาบริสุทธิ์ นำนาคราชไปได้ โดยพลันนั้น มาโดยทางอากาศถึงท่ามกลางป่า ชื่อของปักษีนั้นว่า จิตรสุบรรณ ใน เวลานั้น นาคราชทั้งหลาย ไม่ได้มีความ กลัว พระพุทธเจ้าได้ทรงกระทำ ให้ปลอดภัยจากครุฑ นาคกับ ครุฑเจรจากัน ด้วยวาจาอันไพเราะ กระทำ พระพุทธเจ้าให้เป็นสรณะ พวกอสูรอาศัยสมุทรอยู่ อันท้าววชิรหันถ์รบ ชนะแล้ว เป็นพี่น้องของท้าววาสพ มีฤทธิ์ มียศ เหล่านี้คือพวก กาล กัญชอสูร มีกายใหญ่น่ากลัวก็มา พวกทานเวฆสอสูรก็มา เวปจิตติอสูร สุจิตติอสูร ปหาราทอสูร และนมุจีพระยามารก็มาด้วยกัน บุตรของ พลิอสูรหนึ่งร้อย มีชื่อว่าไพโรจน์ทั้งหมดผูกสอดเครื่องเสนาอันมีกำลัง เข้าไปใกล้อสุรินทราหู แล้วกล่าว ว่า ดูกรท่านผู้เจริญ บัดนี้ เป็นสมัยที่ จะประชุมกัน ดังนี้แล้ว เข้าไปยังป่าอันเป็นที่ประชุมของภิกษุ ฯ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
เอวํ ทสสุ โลกธาตุสหสฺเสสุ เทวกาเย นิทฺทิสิตฺวา อิทานิ ยทตฺถํ เต อาคตา, ตํ ทสฺเสนฺโต ปวุฏฺฐชาตินฺติ คาถมาห.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ตสฺสตฺโถ:- ปวุฏฺฐา วิคตา ชาติ อสฺสาติ อริยสํโฆ ปวุฏฺฐชาติ นาม, ตํ ปวุฏฺฐชาตึ ราคโทสโมหขีลานํ อภาวา อขีลํ จตฺตาโร โอเฆ ตริตฺวา ฐิตตฺตา โอฆติณฺณํ จตุนฺนํ อาสวานํ อภาเวน อนาสวํ อริยสํฆํ ทกฺเขม ปสฺสิสฺสาม. เตสํเยว โอฆานํ ติณฺณตฺตา โอฆตรํ อาคุํ อกรณโต นาคํ. อสิตาติตนฺติ ๔- กาฬกภาวาตีตํ จนฺทํว สิริยา วิโรจมานํ ทสพลํ จ ทกฺเขม ปสฺสิสามาติ เอตทตฺถํ สพฺเพปิ เต นามนฺวเยน อาคณฺฉุํ, เย จญฺเญ สทิสา สหาติ.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
[๓๔๑] อิทานิ พฺรหฺมาโน เทเสนฺโต ๕- สุพฺรหฺมา ปรมตฺโต จาติ อาทิมาห. ตตฺถ สุพฺรหฺมาติ เอโก เสฏฺฐพฺรหฺมา. ๖- ปรมตฺโต จาติ พฺรหฺมา จ. ๗-