อรรถกถาบาลี อักษรไทย
ภาษาไทย ฉบับหลวง
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
กิญฺจ ภิกฺขเว สงฺกิเลสธมฺมํ วเทถ. ปุตฺตภริยํ ภิกฺขเว สงฺกิเลสธมฺมํ ฯเปฯ สงฺกิเลสธมฺมํเยว ปริเยสติ. อยํ ภิกฺขเว อนริยปริเยสนาติ ๑-
ภาษาไทย ฉบับหลวง
[๒๖๘] ข้าพระองค์เห็นอำนาจประโยชน์ประการที่ห้าอย่างนี้ว่า หากเราจุติจากกายมนุษย์แล้ว ละอายุอันเป็นของ มนุษย์แล้ว จักกลับเป็นเทวดาอีก จักเป็นผู้สูงสุดในเทวโลก ดังนี้ จึงประกาศการได้รับความยินดี การได้รับความโสมนัส เห็นปานนี้ ฯ
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อปิจ กุหนาทิวเสน ปญฺจวิธา อโคจรวเสน ฉพฺพิธา เวชฺชกมฺมาทิวเสน เอกวีสติวิธา, เอวํ ปวตฺตา สพฺพาปิ อเนสนา อนริยา ปริเยสนาเยวาติ เวทิตพฺพา.
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
กตมา จ ภิกฺขเว อริยปริเยสนา? อิธ ภิกฺขเว เอกจฺโจ อตฺตนา ชาติธมฺโม สมาโน ชาติธมฺเม อาทีนวํ วิทิตฺวา อชาตํ อนุตฺตรํ โยคกฺเขมํ นิพฺพานํ ปริเยสติ, อตฺตนา ชราธมฺโม, พฺยาธิมรณโสกสงฺกิเลสธมฺโม สมาโน สงฺกิเลสธมฺเม อาทีนวํ วิทิตฺวา อสงฺกิลิฏฺฐํ อนุตฺตรํ โยคกฺเขมํ นิพฺพานํ ปริเยสติ, อยํ ภิกฺขเว อริยาปริเยสนา. ๒-
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อปิจ ปญฺจ กุหนาทีนิ ฉ อโคจเร เอกวีสติวิธญฺจ อเนสนํ วชฺเชตฺวา ภิกฺขาจริยาย ธมฺเมน สเมน ปริเยสนาปิ อริยปริเยสนาเยวาติ เวทิตพฺพา.