อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

Catusaṃvejanīyaṭṭhānavaṇṇanā

ภาษาไทย ฉบับหลวง

[๑๓๒] ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พวกข้าพระองค์จะพึงปฏิบัติในมาตุคาม อย่างไร ฯ การไม่เห็น อานนท์ ฯ ข้าแต่พระผู้มีพระภาค เมื่อการเห็นมีอยู่ จะพึงปฏิบัติอย่างไร ฯ การไม่เจรจา อานนท์ ฯ ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เมื่อต้องเจรจา จะพึงปฏิบัติอย่างไร ฯ พึงตั้งสติไว้ อานนท์ ฯ

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[202] Vassaṃ vutthāti buddhakāle kira dvīsu kālesu bhikkhū sannipatanti upakaṭṭhāya vassūpanāyikāya kammaṭṭhānagahaṇatthaṃ, vutthavassā ca gahitakammaṭṭhānānuyogena nibbattitavisesārocanatthaṃ. Yathā ca buddhakāle, evaṃ tāmbapaṇṇidīpepi aparagaṅgāya bhikkhū lohapāsāde sannipatiṃsu, paragaṅgāya bhikkhū tissamahāvihāre evameva karonti. Tesu aparagaṅgāya bhikkhū saṅkārachaḍḍanasammajjaniyo gahetvā mahāvihāre sannipatitvā cetiye sudhākammaṃ katvā vutthavassā āgantvā lohapāsāde sannipatitvā vattaṃ katvā phāsukaṭṭhānesu vasitvā vutthavassā āgantvā lohapāsāde pañcanikāyamaṇḍale, yesaṃ pāli paguṇā, te pāliṃ sajjhāyanti. Yesaṃ aṭṭhakathā paguṇā, te aṭṭhakathaṃ sajjhāyanti.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

@5 aṅ.tika. 20/128/272 hatthakasutta 6 cha.Ma. pāragaṅgāya evamuparipi

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”