อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[313] Yena reṇu rājā, tenupasaṅkamīti evameva antarā daṭṭhukāmo vā sallapitukāmo vā na bhavissati, tato chinnapalibodho sukhaṃ viharissāmīti palibodhūpacchedanatthaṃ upasaṅkami, esa nayo sabbattha.

ภาษาไทย ฉบับหลวง

[๒๒๖] ครั้งนั้น มหาโควินทพราหมณ์มีความดำริว่า เรามีโอกาสอัน สนังกุมารพรหม ให้แล้ว เราจะพึงถามทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ หรือสัมปรายิกัตถ ประโยชน์ กะสนังกุมารพรหม ดีหนอ ลำดับนั้น มหาโควินทพราหมณ์มีความ ดำริว่า เราเป็นผู้ฉลาดในทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ แม้ชนเหล่าอื่นก็ถามทิฏฐธัมมิกัตถ ประโยชน์กะเรา ดังนั้น เราพึงถามสัมปรายิกัตถประโยชน์ กะสนังกุมาร พรหมเถิด ฯ ลำดับนั้น มหาโควินทพราหมณ์ได้กล่าวกะสนังกุมารพรหมด้วยคาถาว่า

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[316] Sādisiyoti samavaṇṇā samajātikā.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

[317] Navaṃ saṇṭhāgāraṃ kārāpetvāti rattiṭṭhānadivāṭṭhānacaṅkamanasampannaṃ vassike cattāro māse vasanakkhamaṃ bahi naḷaparikkhittaṃ vicittaāvasathaṃ kāretvā. Karuṇaṃ jhānaṃ jhāyīti karuṇāya tikkacatukkacatukkajjhānaṃ jhāyi, karuṇāmukhena panettha avasesāpi tayo brahmavihārā gahitāva. Ukkaṇṭhanā ahu paritassanāti jhānabhūmiyaṃ ṭhitassa anabhiratiukkaṇṭhanā vā bhayaparitassanā vā natthi, brahmuno pana āgamanapaṭṭhanā āgamanataṇhā ahūti attho.

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

Brahmunāsākacchāvaṇṇanā

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหาโควินทสูตร”