อารญฺญเกสูติ ปญฺจธนุสติกปจฺฉิเมสุ. สาเปกฺขาติ สตณฺหา สาลยา. คามนฺตเสนาสเนสุ หิ ฌานํ อปฺเปตฺวาปิ ตโต วุฏฺฐิตมตฺโตว อิตฺถิปุริสทาริกาทิ- สทฺทํ สุณาติ, เยนสฺส อธิคตวิเสโสปิ หายติเยว. อรญฺเญ ปน นิทฺทายิตฺวา

@๔ ฉ.ม. ปุนพฺภวทายิกาติ ๕ ก. โปนพฺภวิกาย ๖ ฉ.ม. คจฺฉนฺตีติ

@๗ ฉ.ม.,อิ. ปทานุปทิกา ปฏิพุทฺธมตฺโต สีหพฺยคฺฆโมราทิสทฺทํ สุณาติ, ยถา ๑- อรญฺเญ ๑- ปีตึ ลภิตฺวา ตเมว สมฺมสนฺโต อคฺคผเล ปติฏฺฐาติ. อิติ ภควา คามนฺตเสนาสเน ฌานํ อปฺเปตฺวา นิสินฺนภิกฺขุโต อรญฺเญ นิทฺทายมานเมว ปสํสติ. ตสฺมา ตเมว อตฺถวสํ ปฏิจฺจ "อารญฺญเกสุ เสนาสเนสุ สาเปกฺขา ภวิสฺสนฺตี"ติ อาห.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๒๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”