@ขุ.สุ. ๒๕/๑๘๓/๓๖๘ อาฬวกสุตฺต

โพธิสตฺตปุพฺพโยควณฺณนา

อิธ ฐตฺวา ปนสฺส ปุพฺพโยโค เวทิตพฺโพ:-

ราชา กิร ปุพฺเพ คหปติกุเล นิพฺพตฺติ. เตน จ สมเยน ธรมานกกสฺสปพุทฺธสฺส สาสเน เอโก เถโร อรญฺญวาสํ วสติ, โพธิสตฺโต อตฺตโน กมฺเมน อรญฺญํ ปวิฏฺโฐ เถรํ ทิสฺวา อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา เถรสฺส นิสชฺชนฏฺฐานจงฺกมนฏฺฐานาทีนิ โอโลเกตฺวา ปุจฺฉิ "อิเธว ภนฺเต อยฺโย วสตี"ติ. อาม อุปาสกาติ สุตฺวา "อิเธว อยฺยสฺส ปณฺณสาลํ กาตุํ วฏฺฏตี"ติ จินฺเตตฺวา อตฺตโน กมฺมํ ปหาย ทพฺพสมฺภารํ โกฏฺเฏตฺวา ปณฺณสาลํ กตฺวา ฉาเทตฺวา ภิตฺติโย มตฺติกาย ลิมฺปิตฺวา ทฺวารํ โยเชตฺวา กฏฺฐตฺถรํ ๑- กตฺวา "กริสฺสติ นุ โข ปริโภคํ, น กริสฺสตี"ติ เอกมนฺตํ นิสีทิ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๘๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาสุทัสสนสูตร”