[๒๙๑] ตํ กึ มญฺญติ ภวนฺติ อิมินา เกวลํ เวสฺสวณํ ปุจฺฉติ, น ปนสฺส เอวรูโป สตฺถา นาโหสีติ วา น ภวิสฺสตีติ วา ลทฺธิ อตฺถิ. สพฺพพุทฺธานญฺหิ อภิสมเย วิเสโส นตฺถิ.

[๒๙๒] สายํ ปริสายนฺติ ๑- อตฺตโน ปริสายํ. ตยิทํ พฺรหฺมจริยนฺติ ตํ อิทํ สกลํ สิกฺขตฺตยํ พฺรหฺมจริยํ. เสสํ อุตฺตานเมว. อิมานิ ปน ปทานิ ธมฺมสงฺคาหกตฺเถเรหิ ฐปิตานีติ.

ชนวสภสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ชนวสภสูตร”