อถ ปพุทฺธา เทวี ตํ สุปินํ รญฺโญ อาโรเจสิ. ราชา วิภาตาย รตฺติยา จตุสฏฺฐิมตฺเต พฺราหฺมณปาโมกฺเข ปกฺโกสาเปตฺวา หริตูปลิตฺตาย ๒- ลาชาทีหิ กตมงฺคลสกฺการาย ภูมิยา มหารหานิ อาสนานิ ปญฺญเปตฺวา ตตฺถ นิสินฺนานํ พฺราหฺมณานํ สปฺปิมธุสกฺกราภิสงฺขตสฺส วรปายาสสฺส สุวณฺณรชตปาติโย ปูเรตฺวา สุวณฺณรชตปาตีเหว ปฏิกุชฺชิตฺวา อทาสิ, อญฺเญหิ จ อหตวตฺถกปิล- คาวีทานาทีหิ เตสํ สนฺตปฺเปสิ. อถ เนสํ สพฺพกามสนฺตปฺปิตานํ ตํ สุปินํ อาโรเจตฺวา "กึ ภวิสฺสตี"ติ ปุจฺฉิ. พฺราหฺมณา อาหํสุ "มา จินฺตยิ มหาราช, เทวิยา เต กุจฺฉิมฺหิ คพฺโภ ปติฏฺฐิโต, โส จ โข ปุริสคพฺโภ, น อิตฺถีคพฺโภ, ปุตฺโต เต ภวิสฺสติ. โส สเจ อคารํ อชฺฌาวสิสฺสติ, ราชา ภวิสฺสติ จกฺกวตฺตี. ธมฺมิโก ๓- ธมฺมราชา สเจ อคารา นิกฺขมฺม ปพฺพชิสฺสติ, พุทฺโธ ภวิสฺสติ โลเก วิวฏจฺฉโท"ติ อยํ ตาว "มาตุกุจฺฉึ โอกฺกมี"ติ เอตฺถ อตฺถวณฺณนากฺกโม.

อยเมตฺถ ธมฺมตาติ อยํ เอตฺถ มาตุกุจฺฉึ โอกฺกมเน ธมฺมตา, อยํ สภาโว อยํ นิยโมติ วุตฺตํ โหติ. นิยาโม จ นาเมส กมฺมนิยาโม อุตุนิยาโม พีชนิยาโม จิตฺตนิยาโม ธมฺมนิยาโมติ ปญฺจวิโธ.

ตตฺถ กุสลสฺส อิฏฺฐวิปากทานํ, อกุสลสฺส อนิฏฺฐวิปากทานนฺติ อยํ กมฺมนิยาโม. ตสฺส ทีปนตฺถํ "น อนฺตลิกฺเข"ติ ๔- คาถาย วตฺถูนิ วตฺตพฺพานิ. อปิจ เอกา กิร อิตฺถี สามิเกน สทฺธึ ภณฺฑิตฺวา อุพฺพนฺธิตฺวา มริตุกามา รชฺชุปาเส คีวํ ปเวเสสิ. อญฺญตโร ปุริโส วาสึ นิเสเทนฺโต ๕- ตํ อิตฺถิกมฺมํ ทิสฺวา

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มหาปทานสูตร”