@ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๔ ขุ.ธ. ๒๕/๑๒๗ ตโยชนวตฺถุ ๕ ฉ.ม., อิ. นิเสนฺโต. รชฺชุํ ฉินฺทิตุกาโม "มา ภายิ มา ภายี"ติ ตํ สมสฺสาเสนฺโต อุปธาวิ. รชฺชุ อาสีวิโส หุตฺวา อฏฺฐาสิ. โส ภีโต หุตฺวา ๑- ปลายิ. อิตรา ตตฺเถว มริ. เอวมาทีนิ เจตฺถ วตฺถูนิ ทสฺเสตพฺพานิ.

เตสุ เตสุ ชนปเทสุ ตสฺมึ ตสฺมึ กาเล เอกปฺปหาเรเนว รุกฺขานํ ปุปฺผผลคฺคหณาทีนิ, วาตสฺส วายนํ อวายนํ, อาตปสฺส ติกฺขตา มนฺทตา, เทวสฺส วสฺสนํ อวสฺสนํ, ปทุมานํ ทิวา วิกสนํ รตฺตึ สมฺมิลนนฺติ ๒- เอวมาทิ อุตุนิยาโม.

ยํ ปเนตํ สาลิพีชโต สาลิผลเมว, มธุรโต มธุรรสํเยว, ติตฺตโต ติตฺตรสํเยว ผลํ โหติ, อยํ พีชนิยาโม.

ปุริมา ปุริมา จิตฺตเจตสิกา ธมฺมา ปจฺฉิมานํ ปจฺฉิมานํ จิตฺตเจตสิกานํ ธมฺมานํ อุปนิสฺสยปจฺจเยน ปวฺจโยติ เอวํ ยเทตํ จกฺขุวิญฺญาณาทีนํ อนนฺตรา สมฺปฏิจฺฉนฺนาทีนํ ๓- นิพฺพตฺตนํ, อยํ จิตฺตนิยาโม.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มหาปทานสูตร”