สตฺต จ พฺราหฺมณมหาสาเลติ "อหํ สพฺพฏฺฐาเนสุ สมฺมุโข ภเวยฺยํ วา น วา, ยถาหํ สมฺมุโข น ภวิสฺสามิ, ตเถเต ๓- กตตพฺพํ กริสฺสนฺตี"ติ สตฺต อนุปุโรหิเต ฐเปสิ. เต สนฺธาย อิทํ วุตฺตํ "สตฺต จ พฺราหฺมณมหาสาเล"ติ. ทิวสสฺส ติกฺขตฺตุํ ๔- วา สายํ ปาโต วา นฺหายนฺตีติ นฺหาตกา. วตฺตจริยาปริโยสาเน วา นฺหาตา, ตโต ปฏฺฐาย พฺราหฺมณา ๕- พฺราหฺมเณหิ สทฺธึ น ขาทนฺติ น ปิวนฺตีติ นฺหาตกา.
@๔ ฉ.ม.,อิ. ทฺวิกฺขตฺตุํ ๕ ฉ.ม.,อิ. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ
[๓๑๒] อพฺภุคฺคจฺฉีติ อภิอุคฺคจฺฉิ. ตทา กิร มนุสฺสานํ "น พฺรหฺมุนา สทฺธึ มนฺเตตฺวา สกฺกา เอวํ สกลชมฺพูทีปํ อนุสาสิตุนฺ"ติ นิสินฺนนิสินฺนฏฺฐาเน อยเมว กถา ปวตฺติตฺถ. น โข ปนาหนฺติ มหาปุริโส กิร "อยํ มยฺหํ อภูโต วณฺโณ อุปฺปนฺโน, วณฺณุปฺปตฺติ โข ปน น ภาริยา, อุปฺปนฺนสฺส จ วณฺณสฺส รกฺขนเมว ภาริยํ, อยํ จ เม อจินฺเตตฺวา อมนฺเตตฺวา กโรนฺตสฺเสว วณฺโณ อุปฺปนฺโนว, จินฺเตตฺวา มนฺเตตฺวา กโรนฺตสฺส ปน วิตฺถาริกตโร ภวิสฺสตี"ติ พฺรหฺมทสฺสเน อุปายํ ปริเยสนฺโต ตํ ทิสฺวา สุตํ โข ปน เม ตนฺติ อาทิเมตํ ๑- ปริวิตกฺเกสิ.