มหาโควินฺทปพฺพชฺชาวณฺณนา

[๓๒๖] จาริกํ จรตีติ คามนิคมปฏิปาฏิยา จาริกํ จรติ, คตคตฏฺฐาเน พุทฺธโกลาหลํ วิย โหติ. มนุสฺสา "มหาโควินฺทปณฺฑิโต กิร อาคจฺฉตี"ติ สุตฺวา ปุเรตรเมวมณฺฑปํ กาเรตฺวา มคฺคํ อลงฺการาเปตฺวา ๔- ปจฺจุคฺคนฺตฺวา คณฺหิตฺวา เอนฺติ, มหาลาภสกฺกาโร มโหโฆ วิย อชฺโฌตฺถรนฺโต อุปฺปชฺชิ. สตฺตปุโรหิตสฺสาติ สตฺตนฺนํ ราชูนํ ปุโรหิตสฺส. อิติ ยถา เอตรหิ เอวรูเปสุ วา ฐาเนสุ กิสฺมิญฺจิเทว ทุกฺเข อุปฺปนฺเน "นโม พุทฺธสฺสา"ติ วทนฺติ, เอวํ ตทา "นมตฺถุ มหาโควินฺทสฺส พฺราหฺมณสฺส, นมตฺถุ สตฺตปุโรหิตสฺสา"ติ วทนฺติ.

[๓๒๗] เมตฺตาสหคเตนาติ อาทินา นเยน ปาลิยํ พฺรหฺมวิหาราว อาคตา, มหาปุริโส ปน สพฺพาปิ อฏฺฐ สมาปตฺติโย ปญฺจ จ อภิญฺญาโย นิพฺพตฺเตสิ. สาวกานญฺจ พฺรหฺมโลกสหพฺยตาย มคฺคํ เทเสสีติ พฺรหฺมโลเก พฺรหฺมุนา สหภาวาย มคฺคํ กเถสิ.