@๔ ฉ.ม. ตตฺร ๕ ฉ.ม. อุจฺจตฺตนํ ๖ ฉ.ม. ปรโต ปรโต

@๗ ฉ.ม., อิ. อติสมฺพาธํ ๘ ฉ.ม. มหาพฺรหฺมาโน ปเทเส ทสปิ วีสํปิ ตึสมฺปิ เทวตา สุขุเม สุขุเม อตฺตภาเว มาเปตฺวา อฏฺฐํสุ. สพฺพปุรโต สฏฺฐี สฏฺฐี เทวตา อฏฺฐํสุ.

สุทฺธาวาสกายิกานนฺติ สุทฺธาวาสวาสีนํ. สุทฺธาวาสา นาม สุทฺธานํ อนาคามิขีณาสวานํ อาวาสา ปญฺจ พฺรหฺมโลกา. เอตทโหสีติ กสฺมา อโหสิ? อถ ๑- เต กิร พฺรหฺมาโน สมาปตฺตึ สมาปชฺชิตฺวา ยถาปริจฺเฉเทน วุฏฺฐิตา พฺรหฺมภวนํ โอโลเกนฺตา ๒- ปจฺฉาภตฺเต ภตฺตเคหํ วิย สุญฺญตํ อทฺทสํสุ. ตโต "กุหึ พฺรหฺมาโน คตา"ติ อาวชฺเชนฺตา ๓- มหาสมาคมํ ญตฺวา "อยํ สมาคโม มหา, มยํปิ โอหีนา, โอหีนกานํ ปน โอกาโส ทุลฺลโภ โหติ, ตสฺมา คจฺฉนฺตา อตุจฺฉหตฺถา หุตฺวา เอเกกํ คาถํ อภิสงฺขริตฺวา คจฺฉาม. ตาย มหาสมาคเมว อตฺตโน อาคตภาวํ ชานาเปสฺสาม, ทสพลสฺส จ วณฺณํ ภาสิสฺสามา"ติ. อิติ เตสํ สมาปตฺติโต วุฏฺฐาย อาวชฺชิตตฺตา เอตทโหสิ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”