อถ จตุตฺโถ วุตฺตนเยเนว อาคนฺตฺวา อภาสิ. ตตฺถ คตาเสติ นิพฺเพมติกสรณคมเนน คตา. โสปิ คนฺตฺวา ยถาฐาเนเยว อฏฺฐาสิ.

เทวตาสนฺนิปาตวณฺณนา

[๓๓๓] อถ ภควา โอโลเกนฺโต ปฐวีตลโต ยาว จกฺกวาฬมุขวฏฺฏิปริจฺเฉทา ตโต ๓- ยาว อกนิฏฺฐพฺรหฺมโลกา เทวตาสนฺนิปาตํ ทิสฺวา จินฺเตสิ "มหา อยํ เทวตาสมาคโม, ภิกฺขู ปน เอวํ มหาเทวตาสมาคโม"ติ น ชานนฺติ, หนฺท เนสํ อาจิกฺขิสฺสามี"ติ. เอวํ จินฺเตตฺวา "อถโข ภควา ภิกฺขู อามนฺเตสี"ติ สพฺพํ วิตฺถาเรตพฺพํ.

ตตฺถ เอตปรมาติ เอตํ ปรมํ ปมาณํ เอเตสนฺติ เอตปรมา. อิทานิ พุทฺธานํ ปน อภาวา "เยปิ เต ภิกฺขเว เอตรหี"ติ ตติโย วาโร น วุตฺโต. อาจิกฺขิสฺสามิ ภิกฺขเวติ กสฺมา อาห? เทวตานํ จิตฺตกลฺลตาชนนตฺถํ. เทวตา กิร จินฺเตสุํ "ภควา เอวํ มหนฺเต สมาคเม มเหสกฺขานํเยว เทวตานํ นามโคตฺตานิ กเถสฺสติ, อปฺเปสกฺขานํ กึ กเถสฺสตี"ติ. อถ ภควา "อิมา เทวตา กึ จินฺเตนฺตี"ติ อาวชฺเชนฺโต มุเขน หตฺถํ ปเวเสตฺวา หทยมํสํ มทฺทนฺโต

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”